همیشه از ترس آبرو و حرف مردم قایمش میکرد.
..
حاج آقا و بچههاش نباید با سیگار میدیدنش.
..
صبح که همه میرفتن بیرون،میرفت سراغ جاسازش و یک نخ میکشید و روزش شروع میشد
عادت کرده بود به روزی یک نخ و صبح و کارهای روزانه و انتظار حاج آقا تا شب..
..
شب که میشد همه کنار هم جمع میشدن.
.
شب بود و شام بود و چای بود و عشق..
عشق بود و ترس بود و من.
فقط من میدونستم.
هر وقت که تموم میشد زنگ میزد که یک سر به من بزن.
..
اسم رمزمون بود.
..
میگفت حاجی میگه زن نباید آلوده باشه
زن باید پاک باشه
حاجی رو خیلی دوست داشت...
حاجی هم اون رو..
امشب شب اولیه که خبری از اون شام و عشق و چای نیست..
حاجی مرد..
همه جمع شده بودیم حیاط.
از پستو پاکتش رو آورد.
بدون حاجی هیچی مهم نبود.
..
تازه فهمیدم عشق چقدر میتونه ناب باشه...
مثل اولین پک سیگار.
