
اگر مطلب قبلی رو یادتون باشه تا اونجا گفتم که رسیدم هتل و صبح بیدار شدم دیدم هنوز شبه. ساعتم نه صبح رو نشون میداد ولی هوا شب رو ! وقتی پیام دادم به دوستم، گفت اینجا زمستونا صبح دیر میاد بالا و عادت میکنی. توی تصویر زیر، بالا سمت راست، ویوی صبح هست و فکر کنم ساعت ده صبحه.

جونم واستون بگه ما تو هتل از یه چیز شوک شدیم اونم دستشوییش! هرچی نگاه میکردیم که چرا روشویی شون عین توالت فرنگیه، سردر نمیاوردیم...تا دوستم طرز استفاده رو توضیح داد که اونجا من فهمیدم چقد خنگن اینا! اگه یه شیلنگ میزدن هزینهشون یک هزارم میشد و دردسر کمتر. توالت فرنگی داشتن واسه دستشویی کردن و بعد پاشی و بشینی رو اون سیستم مشابه روشویی جهت طهارت!!! مسخره بازی و کثیفکاری. اسم اون مسئول طهارت، بیده بود.
خلاصه اون روز صبح دوستم رفته بود دانشگاه و مرخصی گرفته بود و مرام گذاشت و اومد رفتیم بیرون. به من مسیرها رو یاد داد. الفاظ ابتدایی اسپانیایی. چون هیچ کس انگلیسی بلد نبود حتی یک کلمه. واسم خرید کرد یه سری چیزا مثل انار که بهش میگن گرانادا. یه شهر هم دارن اسمش گراناداست و عین شهر انار خودمونه. انارهاشون هسته نداشت بخدا !
خرمالو خریدیم، عین سنگ بود ولی به شدت خوشمزه و شیرین و دهن گس نمیشد. نون ها رو دیدم و آشناشدم باهاشون. اسم دوستم هانیه نادری بود و از لینکدین آشنا شدم باهاش. براتون نگم از مهربونی و محبتش. خیلی کمکم کرد و اگر نبود بیچاره بودم. رفتیم فروشگاه الکامپو. اولش که من سرگیجه گرفته بودم از بس عظیم بود. اون زمان هنوز تو ایران فروشگاه ارگانایز و مرتب نداشتیم و خفن ترینش رفاه بود.الکامپو همه چی داشت.از احتیاجات آدمیزاد گرفته تا حیوانات، بسیار متنوع. سبزیجات مرتب منظم. همه چی هم بود. قیمتها بخدا نزدیک ایران . خیلی گرونتر نبود. مخصوصا پوشاکش. موادغذایی در چند دسته بود، معمولی و ارگانیک و ... . حتی روی بسته بنديها، خوراکی که دام خورده بود نوشته بودن. مثلا تخم مرغ روی بستهش نوشته بود که مرغه چی خورده :)))
قیمتها به شدت وابسته به خوراک دام بود. تو اسلاید دوم سمت چپ، قفسه گوشت هارو میبینید .انواع گوشت گاو و گوسفند در سبکهای مختلف قرمه، ماهیچه، استخوندار، استیکی، چرخی، حلال و غیرحلالش، گوشت گوزن، خرگوش، قورباغه، میگو, کشتی چسب، ماهی ها، هشت پا و هر موجود دریایی تصور کنید وجود داشت.

به شدت عاشق هشت پا بودن و لاکچریطور محسوب میشد. تازه، عین کله پاچهی خودمون، اوناهم کله پاچه داشتن ولی مال خوک، مینداختن تو تنور و بعد سرو میکردن. خلاصه که تو این فروشگاه ما گیج میزدیم و هیجانی شده بودیم که خدایت چقدر ارزونه. البته ارزون نبود ها من توقع داشتم خیلی گرون باشه.
یه چیز جالب که وجود داشت چرخدستیهاشون بود که وقتی میخواستی از زنجیره چرخ دستی ها جدا کنی ، یک سکه یک یورویی باید فرومیکردی پشت دسته چرخ تا ضامنش رها میشد و بعد از انجام خرید، اگر پولتو میخواستی باید دوباره چرخ رو بذاری سرجاش تا یه چرخ دیگه چفت بشه توش و سکه تورو پس بده.

تازه یه سیستم جالب بود که نیاز نبود شما حتما برید پیش کانترها تا فروشنده جنستون حساب کنه. خودتون میرفتید یه کانتر بود بدون فروشنده. جنسهارو میذاشتید رو بارکد خوان و مینداختین تو مخزن خاصی که خودش میفهمید چند تکه هست و چیا خريدی. حتی یه پر قو اگر اضافه میافتاد رو جنسها میفهمید و میگفت حساب نشده . بعد پول رو میدادی به دستگاه میکشید داخل .حساب میکرد و بقیه پولت رو بصورت نوت و خرده بهت پس میداد، شیک تا ریال آخر. اگر برنمیداشتی جیغ میزد تا برداری.ا
ونجا کیسه پلاستیک هم پولی بود حدود بیست و پنج سنت. همه زنبیل میخریدن و کسی کیسه برنمیداشت هرکی هم کیسه برمیداشت یه جوری نگاهش میکردن عین بی کلاسا. خلاصه بعد از فروشگاه گردی، هانیه جان سورپرایزم کرد و همسرشون اومدن و رفتیم رستوران و منو مهمون کردن. با این که خیلی سرشون شلوغ بود بینهایت محبت کردن به من. احساس تنهایی نمیکردم اصلا. این دو بزرگوار درحق من خیلی لطف کرده بودن و امیدوارم یه روزی جبران کنم البته اگر بتونم خبری ازشون بگیرم. اسلاید اخر هم باشه واسه اینکه کنجکاو بشید که در پست بعدی چه خواهمگفت.
