فصل اول
خاطرات
(قسمت پنجم)
ویولت: مرسی پدر ...
اووه گردنبند عزیزم ، یکم از گرده به چشمام میزنم ...
و دوباره رنگ چشمام بنفش شدند ...
و زخمهام کم کم ناپدید میشن...
این گرده باعث میشه لبخند بزنم .
?: این عاقبت نافرمانی از منه ویولت....یادت باشه اشتباه بعدی ، تو رو به اتاق مرگ میبره ...
ویولت : من میدونم اشتباه کردم ...من واقعا متاسفم ...
?: خوبه که متاسفی ...منم همینو میخواستم بفهمم...
ویولت : حالا چرا مونلایت ؟
بتهوون این ســـونات را به شاگردش تقدیم کرد و روایت هست که بتهوون عاشق وشیفته او شده بود..
مونلایت ترکیبی از عشق ،غم و سوگه ...
عشقی که خیلی زود خاموش شد...
ویولت به من نگاه کن ،تو داری از هدفی که به اینجا اومدی دور میشی ! اولین روزی که دیدمت توی چشمات جنون انتقام موج میزد! چی شد اون عطش انتقام؟
تو خواستی که من کمکت کنم یادت میاد؟؟
جواب بده ...
ویولت :بله
?:نشنیدم ...بلند تر...
ویولت : بلله
?: من برات همه چیز رو فراهم کردم و به تو لقب ««ویولت »» دادم و گفتم از این به بعد به من بگو پدر ....به تو گفتم ویولت چون تو عطش انتقام داشتی تو مثل سم کشنده هستی !
خون تو ....هم شفا میده و هم می‌کشه...
قول دادی که دشمنهای مشترکمون رو بکشی اما تو چیکار کردی؟
عاشق اصلی ترین
عاشق اصلی ترین مهره ی این بازی شدی؟ی شدی؟
به اینستا گرام من سر بزنید ?
@farsi.violet
