Violet

من ارغوان نیستم .... من نمیتونم به این سادگی تسلیم بشم! فکر کن ویولت .....فکر کن .....

این زنجیر ها تا یک حدی کشیده میشن ...

باید یک راهی باشه ...

شاید باید مچ دستمو بشکنم ....این تنها راهیه که به ذهنم میرسه ...باید یک زنجیر رو دور دستم بپبچم و بکشم ...

اینقدر اینکار رو باید انجام بدم تا دستم آزاد بشه ... آره ...باید همین کار رو بکنم..

من باید بتونم ....

یک نفس عمیق میکشم و شروع میکنم

.یک ...دووو...سهههه ....آخخخ..

لعنتی ...میسوزه ....

چطوری دستم برید ؟ آه ...باید دوباره تمرکز کنم ....

اما صدای تیک تیک قطره های خونم نمیذاررره ...
صدای چی بود ...اووووه... صندلی داره حرکت می‌کنه...

زنجیر ها‌ هم همینطور ...وااات دِ هِههلللل ...ایستاد...
هووف ،چه اتفاقی داره میوفته؟
این یعنی خون من باعث حرکت این صندلی شده ؟ نمیفهمم...دستم..
دستم آزاد شد... باورم نمیشه... خون من این معما رو حل می‌کنه ،هِه...اما چطوری؟
البته از این عمارت تاریک هیچ چیزی بعید نیست ....

اینستاگرام: farsi.violet

خوشحال میشم نظرات شما رو بخونم

اگر ویولت رو دوست دارید حمایت کنید ??