فصل 1
خاطرات
(قسمت 27)
ارغوان : دیگه وقتشه ....
امیدوارم همه چی خوب پیش بره...
من فقط می‌خوام محسن از من متنفر بشه اینطوری بیخیالم میشه .
محسن روی مبل کنار آشپزخونه نشسته ...یکم مضطرب به نظر میرسه ...
ترس عجیبی تمام وجودمو گرفته
یک حسی بهم میگه از کارم پشیمون میشم ... اما من تا امتحان نکنم ... ، حسمو باور نمیکنم ...
باید کم کم به محسن نزدیک بشم ...
.
.
.
محسن : ارغوان ....ارغوان ...نه.....تو ...تو میدونی من به رنگ زرد فوبیا دارم ...نمیتونم نگاهت نکنم ....خواهش میکنم برو ...بـــرو
چـــــرا؟
ارغوان : اوه ....خدای من ....
محسن ....محسن ....نه.... نه ...این نمیتونه باشه .... محـــــسن ...
امکان نداره....حمله پانیک باشه ...
این نگاه...واین نگاه ....من چیکار کردم ؟
من بخاطر خودخواهی خودم چیکار کردم ؟
نمیتونم این صدا ها رو تحمل کنم ... ضجه های زن عمو...صورت رنگ پریده پدرم ...
چشم های اشک آلود محسن ....خواهش میکنم ...تمومش کن....برگرد ....لعنت به من ...لعنت به من ...دیگه نمیتونم نگاهش کنم ...
پدر ارغوان : خیالت راحت شد ؟
خوشحال شدی الان ؟
ارغوان : با صدای خفه شده گفتم ...متاسفم ...من .نمی خواســـ....
پدر ارغوان: تو دختر من نیستی ...
دختر من نمیتونه اینقدر خبیث باشه ...
برو تو اتاقت ....نمی‌خوام ببینمت ...
ارغوان : بدون اینکه جوابی بدم با گریه به سمت اتاقم رفتم
.
.
من واقعا نمی‌خواستم اینطوری بشه ...
خدایا نمیتونم نفس بکشم ...
یعنی خوب میشه ؟
چشماش ...چشماش از یادم نمیره ...اون التماس .....
این تاوان خودخواهی منه....
@EB474
#Violet
