سردرد

خب من متوجه شدم که آدم مطلب دنباله دار نیستم. اگر بخواهم مطلبی را در چند قسمت بنویسم اول باید آنرا کامل در دفتر خودم بنویسم بعد قسمت به قسمت آن‌را منتشر کنم. این را گفتم تا خیال شما را راحت کنم که قسمت بعدی نخ‌ها در کار نیست. دو روز است مغزم را چلانده‌ام اما ایده از ذهنم فرار کرد و دستم به‌ش نرسید. بنابراین آمدم اینجا اعتراف کنم تا عذاب وجدان خودم را کاهش بدهم.

این از این

حالا می‌رویم سر صحبت امشب. امشب میخواهم در مورد سردرد م برایتان بنویسم. بله سردرد. همین لحظه‌ که دارم می‌نویسم دردی درون سرم تاب می‌خورد ارام می‌گیرد و دوباره شروع می‌شود. همراه با حرکت درد انگار سرم باد می‌شود به دندان‌هایم فشار وارد می‌شود و این خط عمودی نامرئی را که سرم را به دندان وصل می‌کند، حس می‌کنم. تابحال برایتان پیش آمده خطی را حس کنید؟

سردرد که می‌گیرم شروع می‌کنم از خودم سوال پرسیدن که علتش چیست؟ علت اینکه من سردرد هستم چیست؟ چرا دردی چنین یاغی و بی‌شرم با مشت‌هایش مغز مرا می‌فشارد و امانم را می‌برد؟

دلایل زیادی دارد سردردهایم. عود کردن سینوس‌ها شایع ترین آن است. هوا طوری شده که از خانه بیرون می‌روی نمی‌دانی باید مانتوی نازک تن کنی یا پالتوی ضخیم.

وقتی دلیل سردردم برایم روشن می‌شود کمی آرام می‌گیرم و با خودم می‌گویم دیدی تومور نیست. بله من توهم دارم که در سرم یک تومور زندگی می‌کند به رنگ مشکی و گهگداری که (معلوم نیست کی‌ها) دلش هوس می‌کند با مشت‌های محکمش مغزم را در دست می‌گیرد و فشار می‌دهد.

امشب انگار این موجود کریه دست راستش خسته است و دارد حسابی با دست چپش حال مغز مرا جا می‌آورد.

چرا با این سردرد شدید دارم می‌نویسم؟ چون می‌خواهم با نوشتن کمی از درد بکاهم. نوشتن همیشه دردهای روحی مرا تسکین دادن است، می‌خواهم امتحان کنم شاید دردهای جسمی را نیز چاره کند.

سرتان درد نیاورم.