
روی برگه سوال های امتحان
این ها را می نویسم و نمی دانم
که در پایان امتحان برگه سوال ها را هم
از من خواهند گرفت یا نه؟
چه بگیرند و چه نگیرند
این شعر را کسی نخواهند خواند.
و هنگامی که تو شک هم نکردی
رنگ آبی خودکار مرا دزدیدی
و ناخن کوچک ترین انگشت دست چپم را
بلند کردی و همه ناخن های دیگر را کوتاه کردی
و من هرگز نمی گویم که تو کوتاهی کردی
تنها به کوتاهی ات فکر می کنم
نه بلند بلند.
شاید با نوشتن این ها
این بیست دقیقه مضحک ترین لحظه های
زندگی من کمی زودتر بگذرند
و من نمی توانم بیشتر از بیست دقیقه
دیلن را تنها بگذارم
او خیلی زود حوصله اش سر می رود
او که به بودن در کنار تو عادت کرده بود
در ذهنِ من
حالا فقط او مانده و تعدادی نرون
که همه مزه هایی را که از قبل چشیده ام
دوباره به من می چشانند
و مهم نیست می چشانند فعلِ غلطی باشد
وقتی که تمامی این شعر ها غلط اند
و مضحک تر این است که می چشانند فعلِ درستی باشد
که احتمالاً هم همینطور است.
سوالِ شش از من می خواهد
میان روش های پریم، کروسال و سالین
یکی را انتخاب کنم
و من هرگز فکرش را نمی کردم
که از من بخواهند میانِ این سه چیز
یا میانِ هر سه چیزِ دیگر
یکی را انتخاب کنم.
الآن که فکرش را می کنم
کاشکی این برگه سوال ها را از من نگیرند
کم کم دارد از این شعر خوشم می آید
و این یکی دیگر جداً مضحک است
همه مضحک های دیگر در مقابل این یکی
(متضاد مضحک را نمی دانم) به حساب می آیند.
کاشکی این برگه سوال ها را از من نگیرند
گورِ پدرِ قضاوتِ در کار
کاشکی کاشکی کاشکی این برگه سوال ها را از من نگیرند.
دوباره رفتنِ تو
و نه، دقیق تر
نوعِ رفتن تو
به یادم می آید
و اینکه بعد از آن
هر دویِ پسر خاله هایم هم عوضی تر شدند.
کسانی هستند که چیزی از شعر نمی فهمند
و من قطعاً جزوِ همان هایم
و تو که شعر های مرا دوست داشتی
هم قطعاً جزوِ همان هایی
و اینکه من از چند سطر بالایی شعرم بدم می آید
دلیل نمی شود که خطشان بزنم
به هر حال من آن ها را نوشته ام.
دیگر تنها به اندازه یک ستون
برای ادامه این شعر کاغذ باقی مانده
و یک ستون شعر
مقدار کمی شعر نیست
یک ستون شعر است
چه کسانی که با ستونی شعر
به چه کسانی رسیده اند
ستونی از شعر را همیشه جدی بگیرید
حتی اگر این ستون از شعر
فقط درباره ستونی از شعر باشد.
من نمی دانم که میرزا چه بدی ای
در حقِ پوررضا کرده است
و شما هم اگر گیلک نباشید
حتماً نمی دانید
ولی من گیلک بودم و نمی دانستم
حالا دیگر حتما فهمیده اید که
با چه شاعرِ مضحکی طرف هستید؟
اگر شک دارید چند سطر پایینی را بخوانید
و اگر نه شعر را همینجا تمام کنید.
دارم به راه هایی فکر می کنم
که بتوانم مضحک بودنم را اثبات کنم
و نمی شود
شاید الآن نمی توانم
ولی حرف مرا قبول کنید
اگر هم که نه
از مادرم بپرسید
او به شما خواهد گفت
همه مضحک بودن های مرا
با ذکر جزئیات.
سارا
می خواهم ناخنِ کوچک ترین انگشتِ دست چپم را بگیرم
ولی ناخن گیر را پیدا نمی کنم.