باید اذعان کنم که این مطلب مخاطبان خاص خود را دارد. افرادی که در لحظه تصمیم میگیرند و اجرا میکنند، کسانی که قید و بند خاصی برای کارها و بهره گیری از منابع زمانی و مالیشان ندارند و یا کسانی که کار مهمی ندارند، به این مطلب نیازی پیدا نخواهند کرد. البته خواندن و یادگرفتن و دانستن موارد ارائه شده خالی از لطف نیست، اما اهمیتش را کسانی درک خواهند که سر و کار مداوم با این قبیل مسائل دارند.
یکی از گلایههایی که معمولاً مطرح میشود و میل و رغبت به برنامه ریزی کنکور را کاهش میدهد این است که چندان مشخص نیست درباره چه چیزی حرف میزنیم. همهی ما دوست داریم یک برنامه ریزی کنکور خوب برای زندگی انجام دهیم؛ اما ابتدا باید مشخص شود «برنامه ریزی کنکور چیست؟» که بتوانیم در ادامه، به برنامه ریزی خوب و برنامه ریزی بد بپردازیم.
میتوانیم ارزیابی محیط را به خوبی انجام دهیم و به جای برنامه ریزی کنکور بر اساس واقعیت، بر اساس ایدهآلها و رویاهایمان برنامه ریزی میکنیم. طبیعتاً اجرا هم نمیشود و شکست میخورد و علاقهی ما به برنامه ریزی از بین میرود.
هدفهای زیادی دارم و وقتی میخواهم برنامه ریزی کنم، دوست دارم همهی این هدفها را در آن بگنجانم. همین تعدد هدفها (که بعضاً متضاد یا متعارض هم هستند) باعث میشود که برنامه ریزی کنکور من، از همان ابتدا، بی معنی و بی نتیجه باشد.
اولویت بندی، به ظاهر ساده است. اما هر کس که اولویتهای دوست داشتنی (یا ضروری) متعددی داشته، میداند که این کار در عمل، چندان ساده نیست و برنامه ریزی کنکور، بدون اولویت بندی بیمعنی است.
وقتی برنامه ریزی کنکور برای زندگی و شغل خودمان نداشته باشیم، اصلا نمیدانیم کجای کار قرار داریم و چقدر به هدفهای تعییین شده نزدیک یا از آنها دور شدهایم. برنامه ریزی کنکور کمک میکند بتوانیم پیشرفت کارها را بررسی کرده و اگر از آنچه مد نظرمان است، عقبتر قرار داشتیم به فکر تلاش بیشتر یا تغییر رویهی خودمان باشیم.
بعد از آنکه برای خود به شکل درست و صحیحی هدفگذاری کردید، نوبت به برنامه ریزی کنکور میرسد. اما یک برنامهی خوب ویژگیهایی دارد که در این مقاله به برخی از ویژگیهای یک برنامهی خوب اشاره میکنیم: