حدود شش ماه پیش زندگی کارمندی رو رها کردم و بدون هیچ آمادگی ای با کله به سمت طراح فریلنس بودن شیرجه زدم. اون موقع خیلی از معایب فریلنسینگ رو نمیدونستم و بیشتر این موارد رو تجربه کردم. خوشبختانه این معایب و مشکلات هیچوقت به حدی نرسید که نتونم مدیریت و کنترلشون کنم. در ادامه قصد دارم تجربیات شش ماه فریلنسینگ رو باهاتون به اشتراک بذارم.

اصلی ترین فاکتور کار برای خیلی از افراد پول و درآمد اونه. فریلنسینگ میتونه درآمد کلی بیشتری نسبت به کارمندی داشته باشه و در واقع هیچ سقفی نداره. در عین حال فریلنسینگ درآمد مستمر نداره و ممکنه در هر مرحله، مدتی پروژهای برای کار کردن نداشته باشید و مجبور بشید شاید یک ماه کامل، شاید بیشتر، بدون هیچ درآمدی زندگی کنید. این در حالیه که همیشه میتونید برای درآمد سر ماه کارمندی برنامه ریزی کنید.
برای فریلنس بودن باید مدیریت پول رو بلد باشید. باید بتونید پولی که در دستتون هست رو برای مدت بیشتری نگه دارید. باید قبل از شروع کار فریلنس، پس انداز کافی برای چند ماه داشته باشید تا در صورت وقفه در کار، از نظر مالی مشکلی براتون پیش نیاد. (من نداشتم و هنوز هم ندارم!)
فریلنسینگ یعنی زمان بندی کار کاملاً به خودتون بستگی داره. ممکنه صبح زود بیدار بشید و کار کنید، ممکنه تا ظهر خواب باشید و از ظهر شروع به کار کنید یا اصلا بهترین زمان برای کار شما نصف شب تا خروس خون باشه! در این مورد قرار نیست به کسی جواب پس بدید اما فکر نکنید این به این معنیه که قراره کمتر کار کنید و بیشتر پول بگیرید، گاهی اوقات پیش میاد که از خستگی کار، سر میز خوابتون ببره!

به عنوان کسی که از کارمندی به فریلنسینگ رو آورده، بهترین لایف استایل کاری برای من بیدار شدن صبح زوده. من ۹ صبح بیدار میشم و بعد از انرژی گرفتن از صبحانه و موسیقی مناسب (موسیقی خیلی مهمه!)، کارم رو از ساعت ۱۰ شروع میکنم. یک بریک ناهار یک ساعته و دو بریک نیم ساعته دارم. زمان کار مفیدم رو به سیکل های ۲ ساعت، ۱ ساعت و نیم و ۱ ساعت تقسیم میکنم و تا ساعت ۱۸ به کارم ادامه میدم. این برنامه، با یک ساعت تاخیر، دقیقا برنامه کاری من به عنوان کارمند بود.
به عنوان یک کارمند زمان خاصی از روز رو صرف رفتوآمد میکنید. اگر فریلنس خونه نشین باشید بهتره این زمان رو هدر ندید و بازهم در فضای خارج از خونه بگذرونید. زمانی که کارمند بودم، صبح تا بعدازظهر رو کار میکردم و از ساعت ۱۷ تا ۲۰، ۲۱ رو خارج از خونه میگذروندم. از اونجایی که فریلنسینگ روابط انسانی رو کاهش میده، خیلی مهمه که تعادل ایجاد کنیم و به اندازه کافی با دیگران در ارتباط باشیم.
موارد دیگری که روی روحیه و عملکرد کلی شما تاثیر قابل توجهی میذاره ورزش کردنه. بعد از چند ساعت کار کردن خسته خواهید شد احتمالا ساده ترین راه برای حل این مشکل، یه چرت کوچیکه. اما بهتره از جاتون بلند بشید، پنجره رو باز کنید، نرمش کنید (من یه توپ بیسبال دارم که به در و دیوار میکوبم!)، و حتی اگه میتونید برید بیرون و قدم بزنید.

درسته که در سالهای اخیر کار فریلنس خیلی بیشتر از قبل در جامعه شناخته شده اما هنوز هم افراد زیادی هستند که فریلنسینگ رو به عنوان یک کار مستقل به حساب نمیارن. از افراد فعال مثل مدیرعامل ها و خود کارمندها گرفته تا عمه و خاله و فامیل که فکر میکنن نشستن پشت لپ تاپ توی خونه که کار واقعی نیست!
اگر توانایی خونه نشستن (یا حرف شنیدن از دیگران برای خونه نشستن) رو ندارید اما بازهم تمایل دارید به صورت فریلنس کار کنید، میتونید در فضاهای کار اشتراکی مشغول بشید. من در این شش ماه، دو ماه رو در فضای کار اشتراکی سپری کردم. در این فضاها در ازای اجاره ماهیانه، روابطتون افزایش پیدا میکنه، پروژههای بیشتری بدست میآرید، ممکنه بتونید عضو یک تیم استارت آپ بشید و دیگه کسی به شما به چشم یک علاف خونه نشین نگاه نمیکنه!
فریلنسینگ شخصیت قویای میطلبه. چالشهای زیادی جلوی راه شما قرار میگیره و برخلاف چیزی که از دیگران میشنوید، معایبی هم داره. اگر حاضر به قبول این چالشها و معایب نیستید، شاید بهتره فریلنس کار نکنید!