? اکثرقریب به اتفاق صاحبان تریبون و قلم ، بدون ارائه دلایلی عقل پسند به تقدیس فقر پرداخته اندو با فضیلت تراشی برای آن ، عموماً فقر را نشأت گرفته از اراده الهی برای امتحان و تزکیه بندگان میدانند ! جملاتی نظير " دنيا محل گذراست" ، " فقر امتحان الهي ست " ، " فقرا نزد خدا بر أغنياء شرافت دارند " ،"مالِ دنیا چِرک کف دست است"،"ریاضت کشیدن دراین دنیا ،صدبرابرش درآخرت"،"کوخ نشینی دردنیا وکاخ نشینی درآخرت" و سخنان آشنایی که سعی در تئوریزه کردن هیولای فقر درزندگی دنیایی مردم دارند.
?نکبت بودن فقر چنان عیان است که نیازی به بحث و استدلال ندارد با این حال تحقیقات علمی زیادی در مورد اثرات زیانبار فقر بر انسانها انجام شده که دقت درزوایای مخرب آن، گواهی بر این ادعاست.
? انسان گرسنه در درجه نخست هدفی جز سیر کردن شکم ندارد ، غم نان اجازه نمیدهد انسان به تماشای جهان بنشیند ، کتاب بخواند ، آگاهی اش را بالا ببرد و به جهان اطراف خود بنگرد . آدمی در زندگی فقیرانه از جهل فراتر نمی رود.
?باریشه یابی القای اینگونه تفکرات درجوامع،به دودسته بندی کشورهای توسعه یافته ودرحال توسعه میرسیم،کشورهایی که حکمرانانشان ارتقای مقام شاخص انسانیت و نابودی فقر چه فقر مادی وچه فقر فکری،هدف اول و جزو برنامه های مدون واستراتژیک جوامع شان است و کشورهایی که فقر پایه واساس راهبری جوامع شان بوده بامردمی که هرروزه درگیرلقمه ای نان ازپس توده ای از مشکلات ومشغله های فکریِ ناتمام صبح رابه شب میرسانند و درعوضِ داشتن آرامش درکنارآسایشی که حقشان است دغدغه مند فردایی مبهم و سرشار ازنگرانی واسترس هستند.
?انسان فقیر ناخواسته بَرده بی چون چرای بسیاری عوامل که خود ریشه در پول و رهایی نسبی ازفقر دارد،میشود. تا نیازِ به خوراک ، پوشاک و امنیت انسان برآورده نشود ، کمتر کسی دنبال ارضای نیازهای مراتب بالاتر مثل احترام و کمال جوئی خواهد رفت.(هرم آبراهام مازلو)
? به زعم صاحبان اهل تریبون واهل قلمِ خودی،خداوند لاینقطع در حال امتحان کردن بندگانی بوسیله فقر است که فقیر متولد میشوند و فقیر از دنیا میروند واینگونه دائم الامتحان هستند ؟ این باورها چه نسبتی با عدالت و رحمانیت خداوند دارد ؟
?کسانی که به این باورهای غلط دامن میزنند و در هرزمان ومکانی که مناسب میبینند تاافکارشان را همچون بذری در ذهن مردم بکارند، دربرهه ای اززمان فقر را ازعوامل ایجادشایستگی در ورود به بهشت برین و درزمان رفاه وآسایش خود، نوعی ریاضت وتذهیب نفس برای دیگران و چه چیزی بهتر ازینکه ثروت دردستان اهلش افتاده که درست و به جاهزینه شود برای خودعنوان میکنند.
?براستی چه رازی در این داستان تاریخی تقدیس فقر وجوددارد که اکثرفضیلت تراشان فقر،خودشان در فقر بسرنمیبرند؟؟!!
? پاهایمان را به اندازه کدامین
گلیم نداشته دراز کنیم
وقتیکه خانه قحطی زده مان
شالوده سُستی از فقر دارد…
✍احسان مصلائی زاده
?گوی ومیدان
@gooyomeidan
@gooyvameidan