
مطلبی در مورد دروغ گفتن
بقلم
محمد احسان مهیا
دروغ گفتن يكي از اعمال بسيار زشت و نا درست در يك جامعه ميباشد
خداوند متعال دروغگو را دوست ندارد و حضرت محمد (ص) گفته كه دروغگو مومن نيست و يكي از نشانه هاي مشرك اين است كه هميشه دروغ ميگويد
شخص دروغ گو با گفتن حرف هاي دروغ خود باعث رنجيش و جدائي - كينه و كدورت و دشمني ميان ديگر افراد فاميل و جامعه ميشوند كه خود يك گناه بزرگ است .
اگر نگاه دقيقي در علل و سر اغاز دروغگفتن نمايم بر ميگرديم به محيط خانواده گي و شيوه تربيه نمودن اطفال توسط پدران و مادران .
زيرا بعضي از پدران و مادران با شنيدن دروغ طفل كوچك شان خوشحال شده و او را نوازش ميكنند طفل كه با گفتن دروغ توجه مادر و پدر را جلب كرده و نوازش هم شده فكر ميكند كه كار خوب و درست انجان داده و بيشتر كوشش ميكند كه دروغ بگويد كه همين اشتباه كوچك مادران و پدران باعث ميشود كه اطفال شان دروغگو تربيه شده و هميشه دروغ بگويد و فكر كند كه با دروغ گفتن نزد همه احترام بيشتر پيدا ميكند
و هنگامي كه جوان شد دروغ هاي بزرگ تر گفته و فكر ميكند ميتواند با دروغ هاي خود ديگران را اله دست خود ساخته و همه را بفريبد
اما اين نكته را هيچ وقت درك كرده نميتواند كه اين خود او است كه با گفتن هر دروغ ارزش و حيسيت و احترام خود را نزد همه افراد فاميل و جامعه از دست داده و خود را كوچكتر ميسازد نه ديگران را .
شخص دروغ گو چون هميشه در مورد خود دروغ گفته و خود را تعريف نموده حالا فكر ميكند كه واقعا همان شخص تخيلي خود است و واقعا بسيار هوشيار و دانسته و با فهم است ولي بر علاوه كه چنين نيست بلكه اگر اندكي هم با فهم باشد با گفتن دروغ هاي پي در پي خود همه را از دست داده و هيچ فرد جامعه بالاي گفتار او و وعده او و عمل او اعتبار نميكند و هر فرد هوشيار و با فهم كه با شخص دروعگو مقابل شود اكثرا خاموشي اختيار كرده و حرف هاي بي ارزش او را نا چار گوش نموده و كوشش ميكند كه زودتر از او جدا شده و فاصله بگيرد اما اين دروغگو است كه فكر ميكند كه او را فريب داده و از او كرده هوشيار تر است كه چنين نيست .
در جامعه كنوني ما نيز هستند چنين اشخاص كه هميشه از صبع تا شام در تمام امور زندگي خود چي امور كاري و چه امور داخل فاميل چه با دوستان و چه با فاميل هميشه و براي همه دروغ ميگويند كه اين عمل شان هميشه باعث بي ارزشي خود شان شده و ميشود .
در حالي كه اگر كوشش كند و متوجه گفتار خود شوند و كوشش كنند كه ديگر دروغ نگويند خواهند ديد كه همه امور زندگي شان بهتر و درست تر به پيش رفته و همچنن دوستان واقعي و بيشتري براي خود گرد اورده اند كه در اين صورت هم لذت زندگي صادقانه را ميچشند و هم براي خود با جلو گير از گفتن هر دروغ گناه بيشتري را مهيا نميسازند .
پس بيايد همه ما در قدم نخست متوجه تربيه سالم و درست اطفال خود باشيم كه در طفوليت انها را عادت به دروغگفتن ندهيم كه در بزرگي باعث سرخمي و شرمندگي مادر و پدر خود نشوند و همچنان به دوستان خود كه هميشه دروغ ميگويند ياد اور شويم كه خداوند شخص دروغگو را دوست ندارد و دروغگو مومن گفته نميشود .
پس اي دوستان عزيز .
بيايد با خداوند خويش وعده نمايم كه ديگر تا حد نهايت كوشش كنيم كه حق بگويم و از دروغ گفتن پرهيز نمايم .
بقلم
محمد احسان . مهيا