
مرگ خدا در نگرش نیچه برابر است با ظهور مدرنیته، عصر روشنگری، پیدایش سرمایهداری، مصرفگرایی و حاکمیت دولتها در مفهوم امروزی.
برخلاف داستایوفسکی که راهکار را در بازگشت به تعالیم اصیل مسیحیت میپندارد، نیچه در پی آفرینشِ سازکاری نوین از طریق آموزهی ابرانسان است. در این مفهوم، انسان در عصر پسا_الهیات بر خویشتن خویش غلبه میکند.
آموزه ابرانسان سه مرحله را در بر میگیرد:
۱. مرحلهی "شتر": انسان باید چونان شتر تمام اندوختههای سنن، محدودیتها و تجارب پیشین فرهنگی را بر دوش نهد. در این مرحله باید شتروار زیر بار سنگین و جانکاه این تجارب کمر خم نکند و ایستادگی را از شتر بیاموزد.
۲. مرحلهی "شیر": نقطهعطفِ دگردیسی انسان است. جان او شیر میشود و بدل به سلطان عرصهی زندگی خود میگردد. با آموزهی "نه مقدس" و با جهشی شکوهمندانه، محمولههای عقاید و رسوم منسوخ را از پشت خود وا مینهد.
۳. مرحلهی "کودک": پس از پذیرش آموزهی نه مقدس، نوبت به "آری مقدس" میرسد. از نو زاییده میشود، چونان یک کودک! افسار ریشههای کهنه را پاره میکند و ارزشهای بدیع میآفریند.
*برگرفته از کتاب همگام با نیچه: در مسیر رسیدن به آنکه هستی