ای در شب تاریک دلم، ماهترینم
بین ِتو و مهتاب، پر از شکّ و یقینم
عالم همه در حیرت و انگشت به دندان
رفته ست به تاراج ِنگاهت دل و دینم
یا در پی گیسوی توأم سایه به سایه
یا در خم ِابروی تو هر شب به کمینم
بگذار شبی را به تماشا گذرانم
تا صبح فقط چشم ِتو را سیر ببینم…