خواب مثل دوستی که با موتور ۱۲۵ آمده دنبالت و دم در از زور سرما به خودش می‌پیچد و این پا آن پا می‌کند هر شب می‌آید دم در. دم در خانه‌ی پدرم شاید هم مادرم. چون خانه ارث مادرم است و این جایی که من توی این شهر بی در و پیکر خریدم مال باباست. حاصل ۳۰ سال معلمی. هر شب می‌رفتیم بیرون هر شب هر شب. سرما گرما موتور پیاده ماشین هر چی. باید می‌رفتیم باید مغز استخوان ترکیده را می بردیم بیرون. وگرنه سگ توش می‌رفت و دق می‌کردیم.
