
موسیقی ریتم و ساختار دارد. این باعث میشود که در ما احساس "پیشبینی پذیری" به وجود بیاید و به فرد اتیستیک کمک میکند که حس کند همهچیز تحت کنترل اوست، مخصوصا وقتی که یک آهنگ خاص را پشت سر هم گوش میکند. این آرامشبخش است که بدانی ساختار، شعر و ضرب این آهنگ هربار که به آن گوش میکنی مشابه خواهد بود. این پیشبینی پذیری همان چیزیست که کمتر در جهان یافت میشود. جهان میتواند غافلگیر کننده باشد وقتی که مثلا تقلا میکنیم آداب اجتماعی را بفهمیم یا با نبود برنامههای ثابت روزانه کنار بیاییم. موسیقی ثابت و پایدار است طوری که میتوان به آن تکیه کرد، با وجود هرج و مرجی که در باقی جهان وجود دارد.
موسیقی میتواند به شناخت و فهم احساسات کمک کند. تعداد زیادی از افراد اتیستیک مبتلا به الکسیتایمیا هستند که به معنای ناتوانی در فهم و توصیف هیجانات است. برآورد میشود که 50 الی 80 درصد از افراد اتیستیک مبتلا به الکسیتایمیا باشند. در دورههای کمکِ موسیقایی برای فهم هیجانات، گاهی به عنوان مثال، ممکن است زمانی که غمگین هستیم به موسیقیهای غمگین گرایش داشته باشیم و یا زمانی که خوشحالیم به موسیقیهای شادتر گوش کنیم. این در فهم و توصیف احساساتمان کمک میکند. همچنین موسیقی میتواند به نوعی یک ارتباط باشد. به ما کمک میکند تا به دیگران ابراز کنیم که چه حسی داریم.

موسیقی کمک میکند تا بین تداخلهای حسی خارجی، تعادل ایجاد کنیم. این برای من راحتتر است که بتوانم ورودی حسیام را بیشتر اوقات در فضای عمومی کنترل کنم، تا اینکه سر و صداهایی را تحمل کنم که میتوانند برای من رنجآور باشند. این سر و صدا و آلودگی صوتی از مکانهای مختلف و با کم و زیادیهای متفاوتی به گوش ما میرسند که موضوع را رنجآورتر میکند. وقتی کسی را با هدفون در فضای عمومی میبینید، لطفا این را بیادبی برداشت نکنید. شاید او در حال مقابله با بههمریختگی و درهمشکستنیست که این آلودگی صوتی میتواند برای او ایجاد کند.

موسیقی میتواند علاقهای خاص نیز باشد. خیلی از افراد اتیستیک به سبک خاصی از موسیقی، بند و گروه موسیقی خاص، یا هنرمندی ویژه علاقه نشان میدهند. این علایق خاص درونی، میتواند به جلوگیری از هجوم افکار منفی، زمینه سازی برای ساختن روابط دوستانه، ایجاد حس اجتماعی بودن و ساختیابی و ایجاد ساختار کمک کند.