طبق تحقیقات انجام شده در دانشگاه شیکاگو و دانشگاه شانگهای جیاوتونگ که در مجله Psychological Science منتشر شده است، افرادی که مشغول فعالیتی هستند، حتی فعالیتهای نسبتاً بیمعنا، بیشتر از کسانی که کاری نمیکنند، گرایش به شادی دارند و یا نشاط بیشتری از خود نشان میدهند.
محققان نتیجه گرفتند که تمایل به جلوگیری از کسالت و افسردگی مرتبط با بیکاری، پس از عواملی مانند نیاز به امرار معاش یا کمک به دیگران محرک قابل توجهی است.

کریستوفر کی. هسی، نویسنده مقاله توضیح میدهد: « پدیده کلی که من به آن علاقه دارم، این است که چرا مردم اینقدر مشغول انجام کاری هستند که در جامعه مدرن انجام می دهند. مردم در حال دویدن هستند، سخت کار میکنند، فراتر از سطح اولیه.»
از داوطلبان خواسته شد تا یک نظرسنجی را تکمیل کرده و سپس 15 دقیقه منتظر بمانند تا نظرسنجی بعدی آماده شود. به آنها این امکان داده شد که نظرسنجی تکمیل شده را در محلی نزدیک بازگردانند و تا زمانی که 15 دقیقه سپری نشده است کاری انجام ندهند، یا مسیر دورتر را انتخاب کنند که زمانبر خواهد بود. هنگام تحویل نظرسنجی، هر دو انتخاب یک شیرینی جایزه گرفتند. مشخص شد شرکت کنندگانی که با رفتن به مکانهای دورتر از بیکاری جلوگیری کردند، شادتر از کسانی بودند که این کار را نکردند.

این مطالعه همچنین نشان داد که اگر آب نبات یکسان در هر دو مکان ارائه شود، احتمال بیشتری وجود دارد که شرکت کنندگان گزینه نزدیکتری را انتخاب کنند. با این حال، اگر آب نبات متفاوت بود، احتمالاً شرکت کنندگان مکان دورتر را انتخاب میکردند. محققان میگویند این به این دلیل بود که آنها توانستند دلیل این پیادهروی را مشخص کنند. آنها نتیجه میگیرند که استفاده از این اصل که مردم دوست دارند مشغول باشند و بتوانند آن را توجیه کنند میتواند کاربرد گستردهتری داشته باشد.
کریستوفر کی. هسی گفت: «اگر ما بتوانیم مکانیزمهای را برای افراد بیکار در نظر بگیریم که حداقل مضر نباشند، من فکر میکنم این بهتر از مشغلههای مخرب است.»
اگر دوست دارید در مورد ملال و کسالت بیشتر بدونید، اینجا کلیک کنید.