در سال 2021، ODC گزارش داد که طبق دادههای سال 2018، در ایالات متحده تقریباً از هر 44 کودک، 1 کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم (ASD) تشخیص داده میشود.
از هر 27 پسر 1 نفر مبتلا به اتیسم شناسایی میشود.
از هر 116 دختر 1 نفر مبتلا به اتیسم شناسایی میشود.
پسران چهار برابر بیشتر از دختران در معرض ابتلا به اتیسم هستند.
اکثر کودکان هنوز بعد از 4 سالگی تشخیص داده میشوند، اگرچه اتیسم را میتوان به طور قابل اعتماد در سن 2 سالگی تشخیص داد.
31٪ از کودکان مبتلا به ASD دارای ناتوانی ذهنی هستند ( ضریب هوشی [IQ] <70)، 25٪ در محدوده مرزی (IQ 71-85) هستند، و 44٪ دارای نمرات IQ در محدوده متوسط تا بالاتر از متوسط هستند (به عنوان مثال، ضریب هوشی > 85).
اتیسم تمام گروههای قومی و اجتماعی-اقتصادی را تحت تاثیر قرار میدهد.
گروه های اقلیت دیرتر و کمتر تشخیص داده میشوند.
مداخله زودهنگام بهترین فرصت را برای حمایت از رشد سالم و ارائه منافع در طول عمر فراهم میکند.
هیچ ردیابی پزشکی برای اوتیسم وجود ندارد.
چه چیزی باعث اتیسم میشود؟
تحقیقات نشان میدهد که ژنتیک در اکثریت قریب به اتفاق موارد دخیل است.
کودکانی که از والدین مسنتر به دنیا میآیند بیشتر در معرض خطر ابتلا به اوتیسم هستند.
والدینی که فرزند مبتلا به ASD دارند، 2 تا 18 درصد احتمال دارد که فرزند اتیستیک دومی نیز داشته باشند.
مطالعات نشان داده است که در میان دوقلوهای همسان، اگر یکی از کودکان مبتلا به اتیسم باشد، دیگری در حدود 36 تا 95 درصد مواقع مبتلا میشود. در دوقلوهای غیر همسان، اگر یکی از کودکان مبتلا به اتیسم باشد، دیگری در حدود 31 درصد مواقع مبتلا میشود.
در طول دو دههی اخیر، تحقیقات گسترده ای این سوال را مطرح کرده است که آیا ارتباطی بین واکسیناسیون دوران کودکی و اتیسم وجود دارد یا خیر. نتایج این تحقیق واضح است: واکسن ها باعث اتیسم نمیشوند.
مداخله و حمایت
مداخلهی زودهنگام می تواند مهارتهای یادگیری، ارتباطی و اجتماعی و همچنین رشد مغز را بهبود بخشد.
تحلیل رفتار کاربردی (ABA) و درمانهای مبتنی بر اصول آن، پژوهششدهترین و متداولترین مداخلات رفتاری برای اتیسم هستند.
بسیاری از کودکان مبتلا به اتیسم از مداخلات دیگر مانند گفتاردرمانی و کاردرمانی نیز سود میبرند.
رگرسیون رشدی یا از دست دادن مهارتهایی مانند زبان و علایق اجتماعی، حدود 1 کودک از هر 5 کودک را تحت تاثیر قرار میدهد که در ادامه تشخیص اتیسم میگیرند و معمولاً بین سنین 1 تا 3 سالگی رخ میدهد.
چالشهای مرتبط
تخمین زده میشود که 40 درصد از افراد مبتلا به اتیسم بدون کلام هستند.
31٪ از کودکان مبتلا بهASD دارای ناتوانی ذهنی (ضریب هوشی [IQ] <70) با چالشهای قابل توجه در عملکرد روزانه هستند، 25٪ در محدوده مرزی قرار دارند (IQ 71-85).
تقریباً نیمی از مبتلایان به اتیسم سرگردان هستند یا از محل زندگی و منطقهی امن خود خارج میشوند.
نزدیک به دو سوم کودکان مبتلا به اتیسم بین سنین 6 تا 15 سال مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
تقریباً 28 درصد از کودکان 8 ساله مبتلا به ASD رفتارهای خودآزاری دارند. کوبیدن سر، گاز گرفتن بازو و خاراندن پوست از رایج ترین موارد هستند.
غرق شدن همچنان یکی از علل اصلی مرگ و میر کودکان مبتلا به اتیسم است و تقریباً 90 درصد از مرگهای مرتبط با سرگردانی یا پیچخوردگی در سنین 14 سال و کمتر را تشکیل میدهد.
شرایط مرتبط پزشکی و سلامت روان
اتیسم میتواند تمام بدن را تحت تاثیر قرار دهد.
اختلال بیش فعالی-نقص توجه (ADHD) حدود 30 تا 61 درصد از کودکان مبتلا به اتیسم را تحت تأثیر قرار میدهد.
بیش از نیمی از کودکان مبتلا به اتیسم یک یا چند مشکل مزمن خواب دارند.
اختلالات اضطرابی حدود 11 تا 40 درصد از کودکان و نوجوانان در طیف اتیسم را تحت تاثیر قرار میدهد.
افسردگی حدود 7 درصد از کودکان و 26 درصد از بزرگسالان مبتلا به اتیسم را تحت تأثیر قرار میدهد.
کودکان مبتلا به اتیسم تقریباً هشت برابر بیشتر از سایر کودکان در معرض یک یا چند اختلال مزمن دستگاه گوارش هستند.
حدود یک سوم افراد مبتلا به اتیسم مبتلا به صرع (اختلال تشنج) هستند.
مطالعات نشان میدهد که اسکیزوفرنی بین 4 تا 35 درصد از بزرگسالان مبتلا به اتیسم را تحت تاثیر قرار میدهد. در مقابل، اسکیزوفرنی حدود 1.1 درصد از جمعیت عمومی را تحت تاثیر قرار میدهد.
مشکلات سلامتی مرتبط با اتیسم در طول زندگی گسترش مییابد - از کودکان خردسال تا سالمندان. تقریبا یک سوم (32 درصد) از کودکان 2 تا 5 ساله مبتلا به اتیسم دارای اضافه وزن و 16 درصد چاق هستند. در مقابل، کمتر از یک چهارم (23 درصد) از کودکان 2 تا 5 ساله در جمعیت عمومی اضافه وزن دارند و تنها 10 درصد از نظر پزشکی چاق هستند.
ریسپریدون و آریپیپرازول، تنها داروهای مورد تایید FDA برای تحریک و تحریک پذیری مرتبط با اوتیسم هستند.
مراقبین و خانوادهها
اتیسم در دوران کودکی هزینهی بالایی دارد که بخش عمدهای از هزینههای خدمات ویژه و دستمزدهای از دست رفته مربوط به افزایش تقاضای یک یا هر دو والدین است. با بروز ناتوانی ذهنی هزینهها افزایش مییابد.
مادران کودکان مبتلا به ASD که تمایل دارند به عنوان مدیر پرونده و وکیل کودک خدمت کنند، کمتر در خارج از خانه کار میکنند. آنها به طور متوسط ساعات کمتری در هفته کار میکنند و 56 درصد کمتر از مادران کودکان بدون محدودیت سلامتی و 35 درصد کمتر از مادران کودکان دارای ناتوانی یا اختلالات دیگر کار میکنند.
اوتیسم در بزرگسالی
در طول دهه آینده، تخمین زده میشود 707000 تا 1116000 نوجوان (70700 تا 111600 در هر سال) وارد خدمات اتیسم مبتنی بر سن بزرگسالی و سن خارج از مدرسه شوند.
نوجوانان مبتلا به اتیسم خدمات انتقال به مراکز مراقبتهای بهداشتی را نصف افراد دارای سایر نیازهای مراقبتهای بهداشتی ویژه دریافت میکنند. جوانان اتیستیک که اتیسم آنها با مشکلات پزشکی مرتبط همراه است، حتی کمتر احتمال دارد که از حمایت انتقال و مراقبت بهداشتی برخوردار شوند.
بسیاری از جوانان مبتلا به اتیسم تا سالها پس از قطع مراجعه به پزشک اطفال، هیچ یک از مراقبتهای بهداشتی را دریافت نمیکنند.
بیش از نیمی از بزرگسالان جوان مبتلا به اتیسم در دو سال بعد از دبیرستان بیکار و در آموزش عالی ثبت نام نکردهاند. این میزان کمتر از بزرگسالان جوان در سایر دستههای ناتوانی، از جمله ناتوانیهای یادگیری، ناتوانی ذهنی یا اختلال گفتار-زبان است.
از حدود 18000 فرد مبتلا به اتیسم که در سال 2014 از برنامههای توانبخشی حرفهای با بودجه دولتی استفاده کردند، تنها 60 درصد این برنامه را با شغل ترک کردند. از این تعداد، 80 درصد به صورت نیمهوقت با نرخ متوسط هفتگی پایین کار میکردند که آنها را بسیار زیر سطح فقر قرار میداد.
تقریبا نیمی از افراد 25 ساله مبتلا به اتیسم هرگز شغلی با درآمد نداشتهاند.
تحقیقات نشان میدهد که فعالیتهای شغلی که استقلال را تشویق میکنند علائم اوتیسم را کاهش داده و مهارتهای زندگی روزمره را افزایش میدهند.
هزینههای اقتصادی
هزینهی مراقبت از آمریکایی های مبتلا به اتیسم در سال 2015 به 268 میلیارد دلار رسیده بود و در غیاب مداخلات و حمایتهای مؤثرتر در طول عمر، تا سال 2025 به 461 میلیارد دلار افزایش مییابد.
اکثر هزینههای اتیسم در ایالات متحده برای خدمات بزرگسالان است - حدود 175 تا 196 میلیارد دلار در سال، در مقایسه با 61 تا 66 میلیارد دلار در سال برای کودکان.
به طور متوسط، هزینههای پزشکی برای کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم 4.1 تا 6.2 برابر بیشتر از افراد بدون اتیسم بود.
تصویب قانون دستیابی به تجربه زندگی بهتر (ABLE) در سال 2014 اجازه میدهد تا حسابهای پس انداز ترجیحی مالیاتی برای افراد دارای معلولیت، از جمله اتیسم، توسط ایالت ها ایجاد شود.
تصویب قانون بیمه اتیسم در تمام 50 ایالت، امکان دسترسی به درمان و درمان های پزشکی را فراهم میکند.