
امروز میخواهم از یک زاویه دیگر به گوش شنوا نگاه کنیم ؛
مطب را با یک شعر شروع میکنم ؛
کم گوی و بجز مصلحت خویش مگو
ور هر چه نپرسدت کسی ، پیش مگو
گوش تو دو دادند و زبان یکی
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگو
به تعبیر زیبای امیر مومنان (ع) :
نه هر که »» لا کل ذی سمع بسمیع ، و لا کل ناظر مبصر ....«««« گوش دارد ، شنواست و نه هر که می نگرد ، بینا .
گوش دادن یک ضرورت است و خوب گوش دادن یک هنر ، چرا که بیش تر بهره ها را از این رهگذر می توان به دست آورد و اغلب خسارت ها هم به خاطر خوب گوش نکردن و بهره نبردن از شنیده ها و گوش کردن های غافلانه و سهل انگارانه است .
نیوشا !!!
به کسی میگویند که آن چه را می شنود ، چه پند باشد ، چه دانش ، چه تجارت تاریخی و .... خوب بشنود و با توجه گوش دهد و گوش هوش او باز شد .
باید کوشید تا هنگام گوش دادن ، خاطری جمع و دلی آسوده و فکری تمرکز یافته داشت و از پرش فکری و حواس پرتی جلوگیری کرد .
گاهی بی توجهی به گفتار دیگری ، نوعی تکبر و خودخواهی و خود بزرگ بینی را می رساند ، آنان که دچار نوعی غفلت و غرور و علمی می شوند ، گاهی خود را بی نیاز از گوش دادن می شمارند و بی اعتنا به سخنان می شوند . این علاوه بر محروم ساختن شنونده از کلام گوینده و استاد ، بی حرمتی به او و بی تعهدی نسبت به ادب اجتماعی و رفتار بزرگوارنه است .
ادریس کبیری ✅???
با من همراه باش تا در کوتاه ترین زمان به بهترین خودت دست پیدا کنی ✅?