ویرگول
ورودثبت نام
یاس آبی | مشاوره ERP و تحول سازمانی
یاس آبی | مشاوره ERP و تحول سازمانی«مشاور پیاده‌سازی سیستم‌های سازمانی و عارضه‌یابی فرآیندها. متخصص در ERP، BPMN و استراتژی‌های تحول دیجیتال. یاس آبی: مطالعه تخصصی در yasabi.ir»
یاس آبی | مشاوره ERP و تحول سازمانی
یاس آبی | مشاوره ERP و تحول سازمانی
خواندن ۸ دقیقه·۱۷ روز پیش

آیا این اطلاعات 20 میلیون می ارزید؟

آیا این اطلاعات 20 میلیون می ارزید؟
آیا این اطلاعات 20 میلیون می ارزید؟

این که موسی صاحبخانه است برای همه عجیب بود. مگر می شد از بین 70 نفر کارمند شرکت گلسارسبز این آبدارچی باشد که خانه ای 90 متری در شرق تهران دارد.

-مهندس عسل خیلی خوبی از خونسار آوردم. چیه این قند با چای می خورید؟ همه اش آهکه! من خودم کارخانه قند ورامین کار کردم. موقع تسویه چغندر به اش آهک می‌زنند. درد معده ات همه اش به خاطر قنده. فضولی نباشه من دیدم از  این شربت سفیدها.. آلمینیوم ال جی می خوری، نخور مهندس، خدای ناکرده زبونم لال آلزایمر می‌گیری. من تو کارخانه قند خیلی چیزها دیدم. مهندس من یک چیز می دونم می گم عسل خونسار ببر، اگر هر صبح ناشتا یک قاشق ازش بخوری سوزش معده ات در عرض یک ماه از بین میره. عسل دوای همه دردها است. موسی در دفتر مدیر فروش کلاس بازاریابی گذاشته بود.

هداوند صبح که وارد شرکت شد در دستگاه ساعت زنی انگشت زد. این توافق جدید میان او و مدیرعامل بود که ساعت بزند. هفته گذشته بچه های مالی صورتحساب آموزش مازاد بر قرارداد را تایید نکردند. مدیرعامل هم دستورداد هداوند و همکارش مانند کارمندان، ساعت بزنند.

-          مهندس ساعت نخورد دوباره بزن. لابی من بود که به هداوند اشاره می‌کرد.

-          خورد، صفحه روشن شد. دیدم.

-          نه مهندس، من صدای بوقش رو نشنیدم. گوش‌های من راداره ! نشون به اون نشون که دیروز تو آسانسور داشتی با همکارت در باره موسی صحبت می کردی. من فضول نیستم. ولی گوشم انقدر تیزه که صدای دستگاه رو از 10 متری می شنوه.

هداوند که وارد اتاق جلسات شد طبق عادت کوله اش را از لباس آویز طرح نارون که نزدیک پنجره مشرف به خیابان قراردارد آویزان کرد. دو سالی می شد برای استقرار نرم افزار ERP به گلسار سبز آمده بود و هر روز موقع شروع کار به اتاق جلسات می آمد. در واقع این مکان را پایگاه ثابت خودش کرده بود. اما دلیل واقعی این بود که مدیرعامل برخلاف قولی که در شروع کار داد، هنوز اتاقی به او و تیمش نمی داد. برای همین وقتی اتاق جلسات اشغال می شد مجبور بود در آبدارخانه، رستوران یا پیش منشی لپتاپش را به برق بزند.

اما امروز حوصله نداشت لپ تاپش را از کوله دربیاورد. از دیروز که با مدیر فروش در مورد محاسبه پورسانت ویزیتورها بحث کرد حالش خوب نبود. کوله را که آویزان کرد روی صندلی کنار در نشست. نگاهش برروی رخت آویز و کوله پشتی هیپویش که دیگر رنگ و رویی نداشت قفل شد. ده شاید هم بیست دقیقه گذشت. ساعت دیگر برایش بی معنی بود. انگیزه ای هم نداشت سراغ لپ تاپش برود. تصمیمش را دیشب گرفته بود. باید حسابش را امروز با  همه به خصوص موسی تسویه می‌کرد.

صدای برخورد لیوان شیشه ای با میز چوبی او را از دنیای خودش بیرون کشید. موسی کنار میز ایستاده بود. موسی با یک دست چای را جلوی هداوند کشید و با دست دیگرش آرام در را بست و همانجا کنار او نشست.

-          کی آمدی تو؟ اصلاً متوجه نشدم.

-          اصلاَ حواست نیست داشتی به پنجره نگاه می‌کردی. مهندس عسل خونساربرام آوردند، حرف نداره.. اگر ببری سال دیگه کلی به جونم دعا می کنی.. مطمئنم مشتری می شی... پارسال چندنفر از عسلهای من بردند. امسال خدا به یکی اشون دوقلو داده

خون خونش را می خورد. اگرچه موسی دهانش چفت و بست نداشت اما این دفعه دیگر شورش را درآورده بود.یادش نمی آمد چه کاری کرده بود که موسی با او پسرخاله شده بود.

هداوند و همکارش دوسالی می شد که به عنوان نماینده شرکت همتا این پروژه لعنتی را تحویل گرفته بود. اگر ظرف شش ماه صورتجلسات تحویل را به شرکت می فرستاد ده درصد قرارداد برای او بود. با این که بار اولی نبود که به عنوان پیمانکار کار می کرد اما قرارداد گلسارسبز واقعاً از جنس دیگری بود.

هرچه فکر می کرد دلیل موجهه برای این همه تاخیر پیدا نمی کرد. در واقع2 سالی می شددر این مرداب سبز گیر افتاده بودند و حالا بعد از بحث بی مورد هفته گذشته با مدیرعامل، موسی بقال، عسل خوانسار به او پیشنهاد می داد. عسلی که حتماَ از گرده افشانی کارکنان شرکت ساخته بود.

-          موسی قرض ات رو پس نمی دی؟

-          مهندس جان به خدا من می خوام تو این روزهای آخری قرضت رو  بدم. برای همین 30 کیلو عسل خونسار آوردم بفروشم. یک مساعده هم بگیرم پول تو جور می شه. موسی صندلی را  جلو کشید تا صدایش از اتاق خارج نشود.

-          مرد حسابی پارسال 20 تومن از من دستی گرفتی که یک ماهه بدی. بعد می گی این ماه می دم. به خدا اگر با پولم طلا می خریدم الان 200 تومن شده بود. بعدش می خوای عسل رو به خودم بفروشی که قرضت رو بدی؟ خجالت داره به خدا، هر دفعه می بینمت داری یک چیزی به یکی می فروشی، ماه پیش لواشک می فروختی، ماه قبلترش گردو، پارسال هم دیدم به وکیل شرکت ماست می‌فروختی، به همه هم می گی ببر برای خانواده! واقعاً از کی تا حالا ماست برای تحکیم روابط خانواده توصیه شده؟

-          مهندس به جان دو تا بچه ام من دوست دارم امروز فردا پولت رو بدم. اما تو که خبر نداری حقوق این ماه رفته هوا.. یعنی دیروز منصوری تو رستوران می گفت ERP دوباره قاطی کرده فکر نکنم بتونیم 5 ام حقوق بدیم.

-          منصوری مالی؟ اون از کجا می دونه؟ امروز 20 ام ماهه. وقت محاسبه نرسیده که حرف مفت زده. هداوند لیوان را در میان دستان سردش گرفته بود شاید حرارت لیوان دستانش را گرم می‌کرد. وقتی عصبانی می‌شد دستانش یخ می کرد.

-          منصوری از جلیلی شنیده. جلیلی گفته دو روزه که تردد بچه ها رو نمی تونه از دستگاه تخلیه کنه

-          خوب جلیلی زنگ بزنه به پشتیبان دستگاه ، چه ربطی به ERP داره؟

موسی یک شکلات از شکلات خوری کریستال روی میز برداشت و بدون این که باز کند در جیبش گذاشت.

- زنگ زده. پشتیبان گفته دستگاه ما درسته! پی آی ای شما خرابه

-منظورت API هستش دیگه؟

دست موسی دوباره داخل شکلات خوری بود.

- آره آره همون API

حرارت لیوان از دستان هداوند گذشته و حالا صورتش همرنگ لیوان چای بود.

-            اوس موسی تو چطور همه چیز رو می دونی؟ به نظرم تو الان متخصص ERP شدی. اصلاً چطوره لبنیاتی موسی و شرکا رو تعطیل کنی بیای کنار دست من کارشناس شی. به خدا به خاطر داستانهایی که بچه ها راه انداختند تو یکسال گذشته یک ریال کاسب نبودم. همه من رو گذاشتن سرکار تو، مدیرعامل، همه. هیچ کی صورتجلسه تحویل رو امضا نمی‌کنه همتا هم پول نمی ده.

هداوند حبه قندی را نزدیک دهان برد اما چشمان دریده موسی را که دید قند را داخل قندان پرت کرد.

-          به جان موسی روز اولی که این کار رو قبول کردم برای خودم کسی بودم. تو پروژه قبلی من رو روی تخم چشمشون نگه می داشتند. اینجا قرار بود کار 6 ماهه تموم بشه.. اما الان دوسال شده و من دیگه حتی پول بنزین ندارم. از اینجا که می زنم بیرون میرم خیابان پشتی اسنپ می شم. خفت و خواری از این بیشتر، بعد یکی مثل تو ماست فروش، از من بیشتر حالیت می شه، یکسال هم هست به روی خودت نمی آری که 20 تومن به یک غریبه بدهکاری

-          تقصیر من بود خواستم کمکت کنم. مهندس یادت می‌آد هفته اول گولایف تو آبدارخونه گفتم مواظب باش مردم حسود و بخیل اند. اگر بفهمن چقدر قراره گیرت بیاد باید دوسال دنبالش بدویی؟

گرمای لیوان کار خودش را کرد. گوشهای هداوند مانند دو غنچه گل رزسرخ بودند.حالا موسی می توانست دوباره دبه عسل اش را پر کند. اما هداوند به موسی فکر نمی کرد.

چهره عبوس مدیرعامل، جلیلی و منصوری با آن دماغ عقابیش که همیشه خدا یک سوهان ناخن روی میزش بود جلو چشمش بود. ابتدای پروژه همه احترامش را داشتند.هرجا می رفت به پایش بلند می شدند. اما این روزها کسی  مهندس جان صدایش نمی کرد فقط مهندس. شاید تقصیر خودش بود. ماه های اول با کت و شلوار می آمد اما از عید پارسال که هوا یک دفعه گرم شد تی شرت و در زمستان هودی پوشید. اما هرچه فکر می کرد به نظرش قضاوت شدن به خاطر تیپ دهه هشتادیش بی معنی بود.

به نظرش چیزی که او را از چشمها انداخت کندی گاه و بی گاه سیستم و گزارشات اشتباهی بود که بعد از هر آپدیت میهمان کاربران می شد. برخی مواقع خطاهایی که روزهای اول رفع شده بودند بعد از یک سال دوباره مثل جوانه از خاک بیرون می زدند و با خودشان خاک برگ کهنه بر روی مانیتوربچه ها می‌پاشیدند.

- مهندس چاییت سرد شد. برم یکی دیگه برات بیارم با عسل بخوری. مدیرعامل تا ساعت 11 نمی آد. صبح از منشی شنیدم. همین جا باش. امروز اتاق جلسات برای خودته

موسی درب شکلات خوری را بست.

- باید به منشی بگم به جای شکلات، آبنبات پولکی اصفهان بخره .پولکی با طعم لیمو محشره،  این شکلات ها همشون سمی هستند من خودم کارخانه قند کار می کردم می دونم اینها رو از چی می سازند.  

-موسی پول من رو کی می دی؟ به خدا اگر امروز پولم رو ندی به مدیرعامل می گم

-چی رو می گی؟ اصلاً فکر می کنی مدیرعامل کجا است؟ ها؟ کجا است؟ تو نمی دونی اما من می دونم. از خونه یکراست رفته همتا، دیروز که ناهارش رو بردم داشت با وکیلش در مورد فسخ قرارداد و گرفتن خسارت صحبت می کرد. اگر جای تو بودم من هم همین الان می رفتم اونجا. این جور که من شنیدم قراره همه کاسه کوزه ها سر تو بشکنه

موسی لیوان چای را را از جلوی هداوند برداشت و با چشمان خمارش نگاهی به او  انداخت.  

- مهندس درسته از ما عسل نمی خری اما کلاهت رو قاضی کن ببین چیزی که به ات گفتم 20 تومن می ارزید یا نه؟

دیدگاه یاس آبی:

در بسیاری از پروژه‌های ERP، کارشناس استقرار در میانهٔ دو انتظار متضاد قرار می‌گیرد: از یک‌سو وعده‌ها و تعهداتی که هنگام فروش داده شده، و از سوی دیگر نیازها و واقعیت‌های خریدار. وقتی فاصلهٔ این دو آشکار می‌شود، کارشناس استقرار معمولاً همان کسی است که باید پاسخ‌گو باشد؛ حتی اگر همهٔ تصمیم‌ها، محدودیت‌ها و خطاها در اختیار او نبوده باشند.

این به معنای بی‌تقصیر بودن همیشگی کارشناس نیست. اما شکست یک پروژه را هم نمی‌شود همیشه به ضعف یک نفر تقلیل داد. گاهی ساختار پروژه، ابهام در تعهدات و کشمکش میان فروشنده و خریدار، کسی را که در خط مقدم اجراست آرام‌آرام فرسوده می‌کند. هداوند شاید بخشی از مسئله باشد؛ اما تمام مسئله نیست.

نرم افزارerpاستقرارکارشناس
۰
۰
یاس آبی | مشاوره ERP و تحول سازمانی
یاس آبی | مشاوره ERP و تحول سازمانی
«مشاور پیاده‌سازی سیستم‌های سازمانی و عارضه‌یابی فرآیندها. متخصص در ERP، BPMN و استراتژی‌های تحول دیجیتال. یاس آبی: مطالعه تخصصی در yasabi.ir»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید