
روزها
به شتابِ آب شدنِ شبنمها
در سحرگاه
از کنارم میگذرند.
یخِ زمانِ زندگیام
که کودکی را
کُند و کشدار میساخت،
اکنون در حالِ آب شدن است.
زندگیام
چون رودی روان
بیوقفه میگذرد.
آن یخِ دیرپای گذشته،
که روزهایم را
آرام و گرم میکرد،
اینک
به بخاری گریزان بدل شده است؛
بخاری که
از فرازِ شهرها میگذرد
و روزها را
با خود میرباید.