موتورهای جستجو در آغاز فعالیت خود، موضوع یک مقاله یا محتوا را بر اساس کلمات کلیدی موجود در صفحات سایت تشخیص میدادند. بدین ترتیب که یک کلمه کلیدی هر چه بیشتر در صفحه نشان داده میشد، موتور جستجوگر تشخیص میداد که این صفحه مربوط به این کلمه کلیدی است و آن را در نتایج بالاتر نمایش میداد. البته که این روش چندان هم کارآمد نبود و افراد میتوانستند به راحتی با کپی و جایگذاری کلمات، به رتبه بهتر دست پیدا کنند.
چندی بعد لینکها نیز به عنوان یکی از فاکتورهای مهم سئو و رتبه بندی سایت شدند؛ در واقع همان عاملی که به گوگل اجازه داد بازار موتورهای جستجوگر را در دهه ۹۰ احاطه کند. لری پیج، یکی از موسسین شرکت گوگل، PageRank را اختراع کرد که به گوگل اجازه میداد بر اساس تعداد بک لینکها، کیفیت یک وب سایت را اندازه گیری کند. این روش اندازه گیری به عنوان یکی از ابزارها در الگوریتم رتبه بندی کلی استفاده میشد و توانست محبوبیت بسیار زیادی کسب کند، زیرا روش خیلی خوبی برای تعیین کیفیت یک سایت بود.
روش PageRank فوقالعاده موثر بود؛ زیرا بر این مبنا پایه گذاری شده بود که هر لینک به عنوان یک رای تایید برای یک صفحه به شمار میآمد. به طور مثال اگر صفحهای کیفیت لازم را نداشت، هیچ لینکی دریافت نمیکرد. در واقع تئوری بیان میکرد: هنگامی که فردی به وب سایتی لینک میدهد به این معنی است که صفحه مذکور منبع اطلاعاتی مفیدی به شمار میآید. در غیر این صورت نمیبایست این صفحه لینک شود. همان گونه که شما یک رستوران بد به دوستتان معرفی نمیکنید.
با این حال طولی نکشید که متخصصان سئو روشهایی را برای دور زدن قوانین گوگل و دست کاری PageRank و نتایج جستجوی کلمات کلیدی یافتند. در همین راستا، گوگل نیز برای یافتن این سایتهای اسپم مانند، فعالیتخود را شروع کرد. فیلترگذاری ها متعدد و ارائه آپدیتهای منظم از روشهای گوگل برای مقابله با وب سایتهایی بود که شایسته رتبه یک نتایج جستجو نبودند.