دیگر هیچ دلتنگی نداریم.
بلکه خسته‌ایم از نبودن بعضی آدما و بیقراری دلمان!
ناگهانی بار سفر بستند رفتند، تنهایمان گذاشتن و رفتند.
دلمان بی تاب شماست. ای آینه‌های صادق!
شما بگوید، با این همه درد چه کنیم؟
با بغضی که هرچقدر چشمانمان ببارند تمام نمی‌شود بگویید چه کنیم؟
دستمان به قلم و نوشتن دیگر نمی رود. از بس بغض کردیم رها نشدیم، از بس امید کاذب به خود دادیم امیدی جوانه نزد.
«بعضی آدم ها وارد زندگی ما می‌شوند تا بعضی جاهای زندگی را برایمان معنا کنند.تجربه شد اما تجربه تلخی بود»
سیده الهام موسوی
تگ اینستا
elhammousavii_
