کافی فقط کمی به چشمانشون نگاه کنی اونوقت می بینی که زیرشون گود افتاده البته کمی هم قرمزمایل به شرابی شده که به اصلاح خودمون گفتنی شهلایی شده
صداشونم قوت اول نداره آخه می دونی از بس که این جملات تکراری که مثل ذکرهای یومیه براشون شده تکرار می کنند :
دستتان با آب و صابون مرتب بشویید، ماسک بزنید، خونه رو هر جند وقت یکبار ضدعفونی بکنید،
داخل دستمال سرفه و عطسه بکنید بعدشم داخل سطل زباله در دار بندازید.
بله همه ی این ها شده تکلیف هایی که مرتب به مردم مجبورند گوش زد کنند تا آمار مریضاشون بالا تر نره
نمی دونم اسمشون چی میشه گذاشت : سربازان سفید پوش، فرشتگاننجات، از جان گذشتگان باایثار، یا فداییان بی نام و نشان .....
راستش را بخواهی نمی دانم چه اسمی یا لقبی بهشون میشه چسبوند که در خور زحمتشون باشه
اماواقعیتش را بخواهید کلی حرف و کلمه پشت این همه زحمت هایشان خوابیده
اما در آخر باید بگویم خدا قوت دلیر مردان وزنان غیورمند این سرزمین و خاک
وبه راستی درست است که می گویند : ما همه با هم هستیم ......
" آینه ی جمال "
