
هر گاه کسی دچار ضایعه و فقدان شود و کسی یا چیزی را که برایش عزیز بوده از دست بدهد، به طور معمول هفت مرحله را طی می کند. ضایعه یا فقدان ممکن است مرگ عزیزان، شکست عشقی یا از دست دادن سرمایه و مانند آن باشد. اطرافیان و خود شخص با آگاهی از این هفت مرحله می توانند به گذار از این مرحله کمک کنند. مراحل هفت گانه عبارتند از:
1. شوک: فلج اولیه هنگام شنیدن خبر
2. انکار: دست و پا زدن بیهوده برای بازگرداندن آب رفته به جو
3. خشم: برون ریزی شدید هیجانات
4. چانه زنی: دست و پا زدن بیهوده برای یافتن راه برون رفت
5. افسردگی: پذیرش رخداد
6. آزمودن: جستجو برای راه حل های واقع گرایانه
7. پذیرش: یافتن راه برون رفت
در انتهای مرحله انکار و ابتدای مرحله خشم ممکن است افراد احساس گناه را هم تجربه کنند و خود را به خاطر اتفاقی که افتاده است مقصر بدانند. یکی از دوستانم که مادرش را از دست داده بود به خاطر دعوایی که با مادرش داشت احساس گناه می کرد. او به این خاطر که برای بردن مادرش به یک بیمارستان مجهزتر -علیرغم مخالفت پزشکان با انتقال او- اصرار نکرده بود، خود را در مرگ مادر سهیم می دانست.
در مثالی دیگر یکی از مراجعان خود را به خاطر این که نامزدش او را ترک کرده بود، مقصر می دانست و دچار وسواس شده بود و دلخوری های نامزدش را مرتب یادآوری می کرد.