ویرگول
ورودثبت نام
دکتر وفا
دکتر وفا
دکتر وفا
دکتر وفا
خواندن ۴ دقیقه·۵ سال پیش

این پست تخصصیه! تفاوت ضدآفتاب فیزیکی و شیمیایی

ضد آفتاب‌ها به لحاظ ترکیبات به دو دسته‌ی فیزیکی و شیمیایی تقسیم می‌شوند. این تقسیم‌بندی انتخاب و خرید بهترین کرم ضد آفتاب را کمی دشوار کرده است. از آنجایی که نور خورشید آسیب‌های جدی به‌ پوست وارد می‌کند، خرید کرم ضد آفتاب اهمیت زیادی پیدا می‌کند. برای محافظت از پوست خود، باید ضد آفتابی انتخاب کنید که بهترین پوشش را در برابر نور خورشید ایجاد می‌کند. به همین دلیل در ادامه قصد داریم با هم نگاهی به تفاوت ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی بیندازیم و ببینیم معایب و مزایای انواع ضد آفتاب چیست.

تفاوت ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی

برای درک بهتر تفاوت ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی لازم است از ترکیبات آن آگاه باشید. با دانستن این موضوع راحت‌تر برای خرید بهترین کرم ضد آفتاب اقدام خواهید کرد. همان‌گونه که از نام ضد آفتاب‌های شیمیایی پیداست، در این ضد‌ آفتاب‌ها با ترکیبات شیمیایی مانند آووبنزون (avobenzone)، اوکتی نوکسات (octinoxate) و اوکتی‌سالات (octisalate) سروکار داریم. این در حالی است که ضد آفتاب‌های فیزیکی با ترکیبات طبیعی مانند دی‌اکسید تیتانیوم، (titanium dioxide) و زینک‌اکسید (Zinc Oxide) ساخته شده‌اند.

تفاوت میان ترکیبات این ضد آفتاب‌ها باعث اختلاف عملکرد آن‌ها شده است. ضد آفتاب شیمیایی پرتوهای UV خورشید را پس از جذب به گرما تبدیل می‌کند و در نهایت این گرما از پوست آزاد می‌شود. ضد آفتاب فیزیکی روی سطح پوست باقی می‌ماند و لایه‌ای محافظ روی پوست ایجاد می‌کند. این لایه‌ی محافظ نور خورشید را بازتاب می‌دهد. به‌ زبان ساده‌تر می‌توان گفت که ضد آفتاب فیزیکی عملاً نقش بازتاب‌دهنده‌ی نور خورشید را ایفا می‌کند.

عملکرد ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی

همان طور که گفتیم ترکیبات کرم های ضد آفتاب باعث ایجاد تفاوت ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی شده است. دی‌اکسید تیتانیوم و زینک‌اکسید، دو ترکیب رایج در ساخت ضد آفتاب طبیعی شناخته می‌شوند. این ترکیبات به صورت ذرات بسیار ریزی در بهترین کرم ضد آفتاب فیزیکی استفاده می‌شوند تا لایه‌ای نازک روی پوست ایجاد کنند. از آنجایی که ترکیبات ضد آفتاب فیزیکی جذب پوست نمی‌شود، برای افرادی که پوست بسیار حساسی دارند گزینه‌ی مناسبی به نظر می‌رسد.

از طرف دیگر ضد آفتاب شیمیایی را داریم که به‌ لایه‌های داخلی پوست نفوذ می‌کند. به همین دلیل هم هست که توصیه می‌شود دست‌کم ۲۰ دقیقه قبل از اینکه در معرض نور خورشید قرار بگیرید، ضد آفتاب شیمیایی را روی پوست بمالید. طی این مدت، ترکیبات این ضد آفتاب‌ها فرصت مناسب برای نفوذ به پوست و فعال‌شدن را پیدا می‌کنند. ضد آفتاب شیمیایی عموماً به‌‌تنهایی برای پوشش پوست در مقابل آفتاب کارآمدی لازم را ندارد. به‌ همین دلیل هم هست که ترکیبات مختلفی را در ضد آفتاب های شیمیایی شاهد هستیم. در کنار این ترکیبات در ضد آفتاب های شیمیایی از آنتی اکسیدان ها نیز برای محافظت بیشتر پوست در برابر رادیکال های آزاد کمک گرفته می‌شود.


مزایای ضد آفتاب فیزیکی:

برای پوست حساس مناسب است و پوست را ملتهب نمی‌کند.

برای پوست خشک نقش مرطوب کننده را هم ایفا می‌کند.

از پوست در برابر پرتوهای UVA و UVB محافظت می‌کند.

پس از مالیدن روی پوست به‌سرعت فعال می‌شود.

گرما و انرژی خورشید را از پوست دور نگه می‌دارد و برای بیماری رزاسه (rosacea) و قرمزی پوست مناسب است.

عموماً ترکیباتی غیرکومدون‌زا (non-comedogenic) دارد و گزینه‌ی بسیار خوبی برای پوست مستعد به جوش و آکنه شناخته می‌شود.

در مقایسه با ضد آفتاب شیمیایی، عمر بیشتری دارد و دیرتر خراب می‌شود.

معایب ضد آفتاب فیزیکی:

جنس متراکم و حالتی چرب و روغنی دارد؛ بنابراین برای پوست چرب و ترکیبی پیشنهاد نمی‌شود.

رنگی سفید روی پوست ایجاد می‌کند. این رنگ نیز با پوست‌های تیره سازگاری خوبی ندارد.

زینک‌اکسید و دی‌اکسید تیتانیوم زمان بیشتری برای ترکیب با پوست نیاز دارند؛ بنابراین باید بیشتر از ضد آفتاب شیمیایی روی پوست مالیده‌شود.

ضد آفتاب فیزیکی را باید تا جایی که امکان دارد روی پوست بمالید، در غیر این‌ صورت مواد آرایش روی پوست به‌‌خوبی قرار نمی‌گیرد و حالتی پف کرده ایجاد می‌شود.

جنس متراکم و سنگین ضد آفتاب فیزیکی فرایند پا‌ک‌کردن این ضد آفتاب‌ها از روی پوست را دشوارتر می‌کند.

فواید ضد آفتاب شیمیایی:

کاربرد راحت‌تری دارد. به‌آسانی روی سطح پوست مالیده می‌شود و گزینه‌ی بهتری برای استفاده‌های روزانه است.

از این ضد آفتاب ها به‌راحتی می‌توانید در زیر آرایش استفاده کنید.

از آنجایی که ضد آفتاب شیمیایی به‌راحتی روی پوست پخش می‌شود، هیچ فضایی میان پوست و مولکول‌های ضد آفتاب باقی نمی‌ماند. به همین دلیل یک لایه نازک از این ضد آفتا‌ب‌ها به میزان لازم از پوست در برابر نور خورشید محافظت می‌کند.

استفاده از ضد آفتاب شیمیایی در کنار دیگر محصولات سلامتی پوست مانند کرم‌هایی که دارای پپتید‌ها (Peptids) و آنزیم‌ها هستند، هیچ مانعی ندارد.

به نظر می رسد بررسی مزایای بهترین کرم ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی، به‌تنهایی گویای تفاوت این دو نوع ضد آفتاب باشد.


معایب ضد آفتاب‌ شیمیایی:

گرما را جذب می‌کند و حرارت بدن را افزایش می‌دهد؛ در نتیجه احتمال وخیم‌شدن لکه‌ها و ناهماهنگی رنگ پوست وجود دارد.

برای جذب کامل ترکیبات آن، باید ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صبر کنید.

ترکیبات شیمیایی داخل این ضد آفتاب ها ممکن است سوزش و التهاب‌های پوست را به دنبال داشته باشد.

شرکت‌‌های سازنده‌ی این محصولات از ترکیبات مختلفی در ساخت این ضد آفتاب‌ها کمک می‌گیرند و ممکن است سازگاری خوبی با پوست‌های مختلف به‌خصوص پوست خشک نداشته باشد.

مقدار بیشتر SPF در یک ضد آفتاب شیمایی از التهاب‌آوربودن بیشتر این ضد آفتاب حکایت دارد.

هر ۲ ساعت یک بار باید ضد آفتاب شیمیایی را حتماً تجدید کرد؛ در نتیجه این ضد آفتاب‌ها سریع‌تر تمام می‌شوند.

افرادی که رزاسه دارند بهتر است سراغ ضد آفتاب‌های شیمیایی نروند؛ چرا که ترکیبات شیمیایی این ضد آفتاب‌ها بیماری پوستی آن‌ها را وخیم‌تر می‌کند.

بسته به فرمولی که در ساخت ضد آفتاب شیمیایی استفاده شده است، احتمال مسدود کردن منافذ پوست پس از مصرف این ضد آفتاب وجود دارد.

امیدوارم این مطلب براتون مفید بوده باشه، من شخصا ترجیح میدم محصولی را انتخاب کنم که ترکیبی از هر دو فیلترها باشه تا بتونم از مزایای هر دو بهره ببرم و یه جورایی معایبشون خنثی میشه. شما چطور؟

ضدآفتاب
۲
۰
دکتر وفا
دکتر وفا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید