
چند روزیه که سرویس پسانداز هوشمند و اتوماتیک دراپز رو به صورت محدود برای کسایی که توی لیست انتظار ما بودن و توی بانک آینده حساب دارن، راهاندازی کردیم و به مرور، داریم دعوتنامهی استفاده از دراپز رو به ایمیل این افراد، ارسال میکنیم و تا ۶ الی ۸ هفتهی دیگه، سرویس رو برای استفادهی عموم کسایی که توی بانک آینده حساب دارن، باز میکنیم (اگه توی لیست انتظار دراپز نیستید، میتونید از وبسایت دراپز، برای اضافه شدن به لیست، اقدام کنید).
اما با توجه به وضعیت عمومی اقتصاد کشور، علیالخصوص توی چند ماه گذشته، همیشه با یک سؤال تکراری مواجه میشدیم و البته بعد از این که خبر لانچمون رو اعلام کردیم، این سؤال پررنگتر از همیشه از ما پرسیده میشه و فکر میکنیم لازم باشه پاسخی که به این سؤال میدیم رو منتشر کنیم و چه فرصتی بهتر از این برای نوشتن اولین پست دراپز روی ویرگول؟ :)
سؤال:
"ای آقا توی این وضعیت مملکت، از پسانداز دارین حرف میزنین؟"
پاسخ:
بله آقا، اتفاقا الان بهترین وقته برای صحبت کردن راجع به اهمیت پسانداز.
زمانی که مملکت دچار نوسانات اقتصادی شدیده و بازار آشفتهی ارز، قیمت حبابی سکه و طلا و اخبار فساد اقتصادی و رانت مردم و نامردم توی سطوح مختلف، تبدیل شده به عاملی مستقیم و غیرمستقیم برای کاهش آستانهی تحمل روانی و تضعیف قدرت اقتصادی، چرا راجع به پسانداز صحبت میکنیم؟
وضعیت فعلی، که امیدواریم به زودگذر بودنش، نمونهای از روز مبادای یک جامعهس و پسانداز، توی پایهای ترین سطح، برای روز مبادا آمادگی ایجاد میکنه.
پسانداز اضطراری، اساسیترین نوع پساندازه که هر کسی باید داشته باشه و توصیه میشه که به اندازهی هزینهی ۳ الی ۶ ماه زندگی اون شخص باشه. مهمترین کارکرد پسانداز اضطراری، برای زمانیه که اون شخص، شغلش رو از دست میده و متأسفانه توی شرایط فعلی، اخباری از این دست توی اطرافیانمون کم نمیشنویم.
درسته که ممکنه تورم و نوسانات ارزی، باعث بشه قدرت خرید اون پسانداز اضطراری کم بشه، اما داشتن پسانداز اضطراری که قبلا قدرت تأمین ۶ ماه هزینهی زندگی رو داشته و الان به زحمت هزینهی مثلا ۳ ماه رو پوشش میده، بهتره یا این که اصلا دورهی تنفسی نداشته باشیم؟ البته اگه فرض کنیم قدرت خرید پول کاملا و دقیقا نصف شده باشه و صرفا اثر روانی منفی و مرگ بر اثر ترس از سقوط به جای مرگ بر اثر سقوط نباشه.
یه مثال دیگه؛ فرض کنید ۶ ماه پیش تصمیم گرفتیم مبلغی رو برای خرید یه دوچرخه، به صورت تدریجی پسانداز کنیم و امروز، بعد از ۶ ماه که اون مبلغ رو کمکم جمع کردیم، قیمت اون دوچرخه دو برابر شده؛ چه چیزی رو از دست دادیم؟ بله، ناراحتکنندهس، اما الان حداقل به اندازهی نصف قیمت اون دوچرخه پسانداز داریم! اگر اون چیزی که میخواستیم بخریم، جزو نیازهای اضطراری ما (Need) بوده، که سعی میکردیم پولش رو زودتر از ۶ ماه تأمین و اون رو سریعتر تهیه کنیم. اگر هم خرید غیرضروری بوده (Want)، علیرغم این که خرید اون روی کیفیت و لذت ما از زندگی اثرگذاره، با این وجود، توی شرایطی که پیش اومده، ممکنه از خریدش منصرف بشیم و در عین حال، حداقل نصف پولش رو داریم! بدون پسانداز، احتمالا همین رو هم نداشتیم.
این صحبتها تماما با این فرضه که پسانداز رو ریختن پول توی قلک یا نگهداری همهی اونها به صورت نقدی و داخل بالش فرض کنیم، که حتی توی پایدارترین اقتصادها هم بدترین کار ممکنه.
منظور ما از پسانداز، استفاده از ابزارهای مدیریت پول مثل حسابهای بانکی، صندوقهای سرمایهگذاری و یا داراییها و ابزارهای متنوع دیگهس. برای این که بتونیم تا حدی از پساندازهامون در مقابل نوسانات محافظت کنیم، باید مجموعهای از این ابزارها رو انتخاب کنیم و توی این انتخاب، باید ریسک هر کدوم از این ابزارها، سود تخمینی، نقدشوندگی، استهلاک، ریسک، مالیات احتمالی، تأثیر روی پارامترهای اقتصاد کلان کشور (اگه وضعیت کلی اقتصادی کشور برامون اهمیت داره) و مسائلی از این دست رو در کنار اهداف و شرایط زندگی خودمون در نظر داشته باشیم و در صورتی که هر کدوم از این شرایط تغییری کرد، این تغییرات به صورت مداوم، هوشمند، اتوماتیک و بدون دردسر، توی استراتژیها و به طور کلی نحوهی مدیریت مالی شخصی ما، منعکس بشن.
دراپز این کارها رو با کمک تکنولوژی و بر اساس نظریات و مدلهای اقتصادی مدیریت ثروت، برای شما و متناسب شما، انجام میده و در کنار اون سعی میکنه سطح وضعیت مالی شما رو با کمک محتوایی که تهیه میکنه و کشف نکات قابل بهبودی که توی رفتار شما میبینه، بالا ببره.
پسانداز قرار نبوده و نیست کسی رو ثروتمند کنه، اما میتونه مقدمهی ایجاد ثروت باشه. پسانداز، در ابتداییترین حالت، از نابودی زندگی در شرایط سخت و غیرمترقبه جلوگیری میکنه و بعد از عبور از بحرانها یا بعد از حصول اطمینان نسبی از گذرا بودن بحرانها، پسانداز میتونه به عنوان یک سرمایهی بذری، شروع کنه به ایجاد ثروت و درآمدهای منفعلانه و در نهایت رسوندن شخص به سلامت و آزادی مالی.
برای همینه که فکر میکنیم الان بهترین زمان برای صحبت کردن از پساندازه!
پ.ن. این نوشته، قصد نداشته تحلیل اجتماعی و یا سیاسی ارائه بده و به شکل یک توصیهی دقیق مالی هم نباید در نظر گرفته بشه، بلکه صرفا دیدگاه ما به عنوان یک استارتاپ فعال در حوزهی اقتصاد رفتاری و مدیریت مالی شخصیه که زیاد با آدما صحبت میکنه و روی چرایی محصول(ات)ی که تولید میکنه، متمرکزه.