
بر خلاف چیزی که فکر میکنید ، الگوریتم و برنامه نویسی در ترید الگوریتمیک نقش اول را بازی نمیکند . مهم ترین مساله در ترید الگوریتمی سرعت دسترسی به اطلاعات و سرعت عمل در اجرای معاملات است. درواقع مهم ترین مزیت رقابتی در ترید الگوریتمیک سرعت بالای پردازنده ها در مقایسه با عمل انسان است. در کنار این امر میتوان به نبود احساسات در ترید الگوریتمی اشاره کرد.
ترید الگوریتمی نه به صورت امروز ولی تا حدی از دهه 70 میلادی با شروع همه گیری پردازنده های سیلیکونی شروع شد. امروزه بالای 80 درصد از تمام ترید های بازار و بالای 92 درصد از تمام ترید های فارکس توسط الگوریتم ها انجام میشود. اما تمام این حوزه از قرن بیستم شروع نشد ، بلکه یکی از موارد این حوزه از قرن 17 ام میلادی و از زمان نبرد واترلو شروع شد. در این نبرد دوک ولینگتون ناپلیون را شکست داد ولی دولت انگلیس در لندن اولین دریافت کننده خبر نبود . بلکه ناتان مایر روتچیلد ، بانکدار یهودی و ثروتمند آلمانی ، اولین کسی بود که از این خبر مطلع شد .
همچنین ژولیوس رویترز ، بنیانگزار خبرگزاری رویترز ، در راستای همین موضوع از ترکیب فناوری تلگراف و یک دسته از کبوتر های خبر رسان یک شبکه خبری را تاسیس کرد.

درواقع ترید الگوریتمی از ابتدای دهه 1990 شروع شد. در این مقطع تمام مراحل اجرای یک معامله توسط کامپیوتر ها انجام میشد. کمیسیون اوراق بهادار و بورس ایالات متحده یا SEC در دهه 90 استفاده از این ابزار در معاملات را تایید کرد ، همچنین این کمیسیون میزان هر تیک را از 0.0625 دلار به 0.01 دلار کاهش داد. این امر به ترید الگوریتمی مزیت رقابتی بسیار بزرگی داد.
در سال 2001 میانگین زمان اجرای یک ترید بالغ بر چند ثانیه بود اما تا سال 2010 این مقدار به میلی ثانیه و در سال 2012 به نانو ثانیه رسید. در اوایل سال های 2000 تمام ترید های الگوریتمی کمتر از 10% سهم بازار را در اختیار داشتند اما تا سال 2010 این میزان بالغ بر 164 درصد رشد داشت.
در سال 2020 بالغ بر 80 درصد ترید های جهان به این شکل انجام میشود . همچنین باید در نظر داشت با ورود نسل خوره های فناوری به این حوزه این حوزه از قبل هم رشد بیشتری را تجربه خواهد کرد.
امیدوارم از این مقاله خوشتون اومده باشه ، در مقاله آینده از چند کرش که توسط ترید الگوریتمیک برای بازار سرمایه به وجود اومده براتون مینویسم.