تاده اجاقلیان هستم 30 سالمه و ساکن تهرانم . وزن من قبلا 131 کیلو بود و الان به وزن 92 کیلو رسیدم. البته هنوز میخوام رژیم رو ادامه بدم و 84 کیلو بشم و بعد برای تثبیت اقدام کنم.
قبلا که چاق بودم حق انتخاب نداشتم توی خرید لباس. هرچی پیدا میشد که اندازهم باشه همونو میپوشیدم دیگه مهم نبود که اون لباس سلیقهی من هست یا نه چون اصلا انتخابی وجود نداشت دست روی هرچی میذاشتم اندازهم نمیشد.
پا درد داشتم و چاقی زانوهامو اذیت میکرد. نه تنها راه رفتن که حتی نشستن هم برام سخت بود. راه رفتن که نگم براتون، نفس کم میاوردم.
خوردن برام یه دغدغه بود همیشه توی فکر خورد و خوراک بودم. سوال همیشگیم از همسرم این بود که چی پختی؟ همش دنبال فست فود و کبابی بودم. یه پیتزای کاملو برای شام میخوردم. پای فیلم و تلویزیون چیپس و پفک و تنقلات میخوردم و ریزهخواری میکردم. توی هفته سه چهار وعده فست فود میخوردم و هر روز هم چاقتر میشدم.
نگاه دیگران اذیتم میکرد. گاهی حرفای بدی میشنیدم راجع به ظاهرم که خیلی بهم برمیخورد. نگاه دیگران سرزنشآمیز بود و من رو به فکر رژیم گرفتن انداخت.
از طریق یکی از آشناهامون با رژیم دکتر کرمانی آشنا شدم، پیجشون رو پیدا کردم و ویدیوهاشون رو نگاه میکردم.

ویدیوهای پیجشون خیلی منو ترغیب کرد و دیدن رکورددارها انگیزهای شد تا لاغر کنم.
میدیدم خیلیا با رژيم دکتر کرمانی وزن کم کردن حتی کسایی که وزنشون از منم بیشتر بود حسابی لاغر شده بودن مثلا یکی بود با وزن دویست کیلو خودشو رسونده بود به وزن هشتاد !! با خودم گفتم وقتی این همه آدم تونستن پس حتما منم میتونم!
رژیم لاغری دکتر کرمانی رو ثبتنام کردم و به توصیهی پشتیبانی لیست غذایی پر پروتئین رو انتخاب کردم و پیاده روی هم داشتم.
خیلی خوب وزنم پایین اومد رژیم و در کنارش پیادهروی و ورزش خیلی تاثیر گذار بودن. با دیدن برنامهی غذاییم اولش تعجب کردم از این تنوع غذایی! با خودم فکر کردم این رژیم چاقیه نه لاغری چون قبلا هم رژیمهای دیگه امتحان کرده بودم و توش همه چیز ممنوع بود. همش غذای آبپز داشت و سینهی مرغ و سبزیجات! ولی رژیم دکتر کرمانی خیلی متفاوت بود من توی رژیمم حتی لازانیا هم داشتم!
با خودم گفتم یعنی میشه همه این چیزا رو بخورم و لاغر بشم!؟ و شد! این اتفاق افتاد! با رعایت کردن اندازه و مقدار غذا راحت وزن کم کردم.
توی دوران رژیم نه ریزش مو گرفتم نه یبوست. فقط یک بار مشکل استپ وزنی پیدا کردم که اونم با پشتیبانی مطرح کردم و بهم پیشنهاد فستینگ دادن. با این روش مشکل استپ وزنیم حل شد و وزنم پایین اومد.
توی مهمونی هم به رژیمم پایبند بودم ولی نه طوری که جلب توجه بکنه. مثلا از دورچین غذا میخوردم و اول سالاد میکشیدم. ولی خب رژیم داشتن تعارف بردار نیست! رودروایسی رو کنار گذاشتم و چیزی که نباید میخوردم یا زیاد بود رو راحت کنار میذاشتم و به اطرافیانم توضیح میدادم که رژیمم و برنامه دارم و بقیه هم درک میکردن.

همسرم ازم حمایت میکرد و هوامو داشت. برام میانوعدههای مناسب آماده میکرد، وقتی وزنم پایین میومد از من خوشحالتر بود و تشویقم میکرد. خود کاهش وزن هم خیلی بهم انگیزه میداد وقتی میدیدم عدد روی ترازو تغییر میکنه و دیگران هم متوجه تغییراتم میشن انگیزهم برای ادامه بیشتر میشد.
لباسهای گوشهی کمد مدتها بود دست نخورده بود اما لاغر که شدم دوباره تونستم بپوشمشون. به فکر جراحی هم افتاده بودم اما از عوارضش میترسیدم. دیده بودم کسایی که با جراحی مشکلات جدی براشون پیش میومد یا حتی جونشونو از دست میدادن سر این عمل یا وزنشون برمیگشته و مثل سابق میشدن. تصمیم گرفتم با رژیم وزن کم کنم که راه مطمئنتر و بی خطریه! فقط اراده میخواد و یه کمی همت!

توصیهم اینه که همه با یه کم اراده میتونن رژیم بگیرن.
جراحی و راههای میونبُر یا خطرناکن یا بینتیجه! به فکر راه حل اساسی باشید!
رژیم های سختگیرانه و نامعقول رو انتخاب نکنید. دنبال برنامهی غذایی حسابشده و منطقی باشید.