وحیده مصطفیلو هستم و ساکن گلستانم. میخوام داستان لاغری شدنم رو براتون تعریف کنم. خیلی وقت بود که اضافه وزن اذیتم میکرد. هم روحی و هم جسمی تحت فشار بودم. نگران بودم به خاطر چاقی مریض بشم و بلایی سرم بیاد. دو بار زایمان کردم و این ترس بدتر و شدیدتر شد.
دلم میخواست مادر سالمی باشم. اما با چاقی نمیشد. بالاخره تصمیمم رو گرفتم که لاغر بشم. انگیزهم هم بیش از همه چیز سلامتی بود. دلم میخواست قوی و سالم باشم و از بچههام خوب مراقبت کنم و طوری نشه که خودم به مراقبت نیاز داشته باشم.
قبلا هم همسرم با رژیم دکتر کرمانی وزن کم کرده بود. من هم یه مدتی باهاش رژیم گرفتم، ولی بعدش باردار شدم و دوباره چاقی بعد از زایمان به سراغم اومد. این بار دیگه تصمیم داشتم خودم لاغر بشم نه برای همراهی کردن با همسرم.
شوق و ذوق زیادی برای رژیم داشتم. مادر دوتا بچه بودن خودش بزرگترین انگیزهس که دست به خیلی کارها بزنی. حالا که پای سلامتی وسطه همت کردم و برای رژیم دکتر کرمانی ثبتنام کردم.

من برای لاغری دنبال دمنوش و قرص و جراحی نبودم. اصلا به اینها اعتقادی ندارم. دوست داشتم راحت و سالم و بدون عوارض وزنم رو پایین بیارم. رژیم دکتر کرمانی برای من و همسرم ثابت شده بود و بهش اعتماد داشتم؛ وقتی تصمیم گرفتم دوباره رژیم بگیرم بدون معطلی رفتم سراغ رژیم ایشون.
چاقی که ارثی نیست و توی خانواده و اطرافیان من هم کسی اضافه وزن نداره و فقط من چاق شده بودم. اونم به خاطر رفتارها و عادتهای غلط بود که وزنم بالا رفته بود، مثل ریزهخواری و پرخوری و وعدههای ناسالم!
همهی اینا دست به دست هم داده بود تا وزنم بالا بره. متاسفانه خیلی از ما حواسمون به خوراکمون نیست و هرچی دستمون بیاد میخوریم.
برنامهی من روزمنو بود. من نمیتونستم محدودیت داشته باشم توی وعدههای غذاییم چون برای بچههام آشپزی میکنم و باید تنوع داشته باشه غذاشون. اینه که با برنامهی روزمنو هرچی دوست داشتم درست میکردم و با بچهها غذا میخوردم. روزمنو برای رژیم گرفتن خیلی گزینهی خوب و معقولیه. باعث میشه بهتر به رژیم پایبند بمونی؛ چون دستت برای انتخاب غذاها بازه. برنامهی غذاییمون رو طبق سلیقه و خواست خودمون میچیدیم. من این بیست کیلو رو توی یک سال و نیم کم کردم. اول وزنم 97 کیلو بود و خودم رو به ۷۷ کیلو رسوندم.
عجلهای برای لاغر شدن نداشتم و میخواستم آهسته و پیوسته وزن کم کنم تا موندگار باشه و دوباره سریع چاق نشم. اینطوری به مرور عادتهای غذاییم تغییر کرد و موندگار شد. توی ماه رمضان هم رژیم فستینگ داشتم خیلی خوب بود باعث شد از استپ وزنی که چندوقتی درگیرش بودم خارج بشم و دوباره بیفتم روی غلتک.
در کنار رژیم ورزش و پیادهروی هم میکردم حتی وقتی روزه بودم و رژیم فستینگ داشتم هم توی خونه فیتنس کار میکردم. اینطوری روحیهم هم خیلی خوب شده و اصلا خون تازهای توی رگهام دویده بود. خیلی شاداب و سرحال میشدم.
روزی که ورزش نمیکردم سرحال نبودم، ورزش باعث میشد احساس سرزندگی کنم. پوستم هم شل نشد و خیلی خوب وزنم پایین اومد بدون اینکه پوستم خراب بشه.
رژیم گرفتن سختیهای خودش رو داره. هیچ نتیجهای به راحتی به دست نمیاد اما میشه یه کارایی کرد که یه کم راحتتر بشه. تنوع غذایی خیلی مهمه آدم همش هوس خوراکیای خوشمزهای که دوست داره به دلش نمیمونه و میتونه از همشون استفاده کنه. من عادت کردم که حتما با غذام سالاد هم بخورم اینطوری زودتر سیر میشدم.

برای شروع رژیم گرفتن فقط اراده لازمه. بعد که وزنت پایین بیاد و کم کم لاغر بشی انگیزهت بیشتر میشه. شروعش سخته اما چند روزی که بگذره دیگه عادت میکنی، موتورت روشن میشه و ادامه میدی.
همسرم خیلی تشویقم میکرد و بهم انگیزه میداد. وقتی لباسایی رو میپوشی که قبلا اندازهت نمیشد خیلی لذت میبری، این بزرگترین انگیزه برای ادامهی رژیم و لاغریه.
وقتی چاق بشی لاغری تبدیل میشه به یه رویا! چیزای ساده مثل عکس گرفتن و لباسای خوب پوشیدن تبدیل میشن به حسرت. خدا رو شکر میکنم که بعد از چندسال حالا لباسهایی رو میپوشم که دوست دارم و با اعتماد به نفس جلوی دوربین میایستم. حالا خودمو خیلی بیشتر از گذشته دوست دارم.

توصیهم به همهی کسانی که قصد کم کردن وزن دارن اینه که:
به فکر سلامتی تون باشید
ورزش رو فراموش نکنید
اراده کنید و برنامهی رژیمی خوب بگیرید تا راحت لاغر بشید