هموابستگی به عارضهای روانی یا رابطهای گفته میشود که در آن فرد از عزت نفس و اعتماد به نفس پایین برخوردار است و میل شدید به مورد تأیید قرار گرفتن دارد، در نتیجه دلبستگی ناسالمی به دیگری پیدا میکند. فرد هموابسته نیازهای دیگری را بر نیازهای خود مقدم میداند و سعی میکند نیازهای او را حتی به قیمت نادیده گرفتن خواستههای خود برآورده کند.
متخصصین کلینیک روانشناسی و ترک اعتیاد دکتر جوادی همیشه در تلاشاند تا علاوه بر ترک اعتیاد به درمان بیماری های روانی ناشی از آن نیز بپردازند، به همین منظور در این مقاله به ویژگی های فرد هموابسته و راههای درمان هموایستگی که یکی از مغظلات پیرامون اعتیاد در خانواده و ارتباطات هست میپردازیم.
رابطه اعتیاد و هموابستگی
طرف مقابل هموابسته، غالباً فردی کنترلگر است که او را بازیچه قرار میدهد و معمولاً دچار اعتیاد است یا شخصیت ناپایداری دارد. هموابستگی پیامد خدشهدار شدن عزت نفس، زیر پا گذاشتن حد و مرزها و تمرکز شدید بر خشنود کردن دیگری به بهای انکار کردن نیازها و خواستههای خود است. هموابستگی میتواند اتکای روانی یا عاطفی شدید به همسر باشد، همسری که معمولاً به دلیل ابتلا به اختلال سوءمصرف مواد مخدر یا ناراحتیهای روانی به حمایت نیاز دارد.

اعتیاد به عنوان یک بیماری خانوادگی تمامی روابط فردی و وابستگان بیمار معتاد را تحت تأثیر قرار میدهد. غیرقابل اعتماد بودن معتادان هرج و مرج ایجاد میکند، خانواده را دچار آشوب میکند و سردرگمی عاطفی به وجود میآورد. رفتارهای ناپایدار و غیرقابل پیشبینی معتادان، اضطراب مزمن، ناآرامی و ترس را به خانواده تحمیل میکند. اعضای خانواده سعی میکنند که این موقعیت زیانآور را کنترل کنند، اغلب خود را سرزنش میکنند و به دلیل شرایط موجود احساس شرمندگی میکنند.
علائم هموابستگی
جذب افراد معتاد میشوید.
غالباً با افرادی وارد رابطه میشوید که برای او احساس تأسف میکنید و فکر میکنید که میتوانید نجاتش بدهید.
در قبال کارهای همسرتان احساس مسئولیت میکنید.
بیش از سهم خود برای حفظ آرامش رابطه تلاش میکنید.
فکر میکنید مسئول خوشبختی همسرتان هستید.
برای آن که احساس ارزشمند بودن کنید به تأیید و قدردانی دیگران نیاز دارید.
فکر میکنید میتوانید رفتار همسرتان را تغییر دهید.
خلق و خوی شما متأثر از افکار و احساسات دیگران است.
انرژی شما در رابطه تحلیل میرود.
از خود توقع دارید که بینقص باشید.
احساس میکنید که بدون او نمیتوانید زندگی کنید.
عشق و دلسوزی را با هم اشتباه میگیرید و تمایل به “عشق ورزیدن” به فردی دارید که دلتان برایش میسوزد و میخواهید نجاتش بدهید.
همواره بیشتر از سهم خودتان در زندگی تلاش میکنید.
وقتی دیگران قدر زحمات شما را نمیدانند، آزرده خاطر میشوید.
وابستگی ناسالم به رابطه دارید. فرد هموابسته هر چه در توان دارد، برای حفظ رابطه و جلوگیری از طرد شدن و تنها ماندن خود انجام میدهد.
احساس گناه کردن هنگام بیان احساسات خود
احساس نیاز برای کنترل کردن دیگران
بیاعتمادی به خود و یا دیگران
ترس از طرد شدن یا تنها ماندن
خشم مزمن در اثر هموابستگی
دروغگویی و عدم صداقت
مهارتهای ارتباطی ضعیف
دشواری در تصمیمگیری
منبع: سایت کلینیک دکتر جوادی