شبکه های اجتماعی در این روز ها مهمان خانه ی ما شده اند . اما آیا ما وظیفه ی پذیرایی از این مهمان را به درستی انجام می دهیم ؟ آیا باید ها و نباید ها را به عنوان یک میزبان به درستی می دانیم ؟ اصلا پرسش اصلی اینجاست که آیا شبکه های اجتماعی مهمان خوبی برایمان هستند ؟
شبکه های اجتماعی مانند تمام چیز های دیگر خوبی ها و بدی های مخصوص خودشان را دارند و برای استفاده از آنها باید علاوه بر نیمه ی پر لیوان ، نیمه ی خالی اش را هم ببینیم . نیمه ی خالی ای که توجه کمی به آن می تواند آثار مثبت بزرگی در روش استفاده از آنها به وجود بیاورد .
اولین چیزی که از معایب شبکه های اجتماعی به چشم می خورد تلف شدن زمان زیادی از عمر میزبان هایشان است . شبکه های اجتماعی اختلاس گران بزرگی هستند ! زمان کاربرانشان را به بهانه ی پیشرفت گرفته و از آن در راه های دیگری استفاده می کنند .
مشکل دیگر که شاید به چشم نیاید ولی خانمان سوز است ، مقایسه ی باطن زندگی خود با ظاهر زندگی دیگران است . روان شناسان زیادی عمر خود را صرف این کردند که به ما بیاموزند مقایسه کردن خودمان با هرکس غیر از گذشته ی خود اشتباهی محض است و عواقبی همچون کاهش اعتماد به نفس و عدم رضایت از زندگی دارد .
پذیرایی بیش از حد از این مهمان عزیز موجب اختلال در برنامه ریزی ، خواب و خوراک و ... می شود . این مهمان آنقدر شیرین و جذاب است که با غرق شدن در آن از واقعیت های اطراف بی خبر می مانیم و چشم خود را به روی حقیقت می بندیم .
شبکه های اجتماعی برای میزبانان کودک و نوجوان برنامه ی عجیبی دارند ... آنها از طریق این شبکه ها چیز هایی را تجربه میکنند که عواقب مخربی روی ذهنشان دارد . چیز هایی را می بینند و می شنوند که روح و روانشان را سرکش و غیر قابل کنترل میکند و وارد دوستی هایی می شوند که عواطف و احساساتشان را جریحه دار کرده و در نتیجه نسلی افسرده تحویل جامعه می دهند .
صاحبان شبکه های اجتماعی تیری را به هدف زده اند که به عقاید و سبک زندگی تمام مردم جامعه در اندازه ها و ابعاد مختلف لطمه وارد کرده است . شبکه های اجتماعی معایب بسیاری دارند که خانمان سوز است . از آتش بی رحم تر و از سائقه ترسناک تر ... در این مهمانی تنها میزبانانی پیروز میدان خواهند بود که راه و رسم پذیرایی از این مهمان نا خوانده را بلد باشند .
ف.میم
21/11/1397 _ یک شنبه