
بعضی مکالمات شبیه پرسشنامهٔ بانکی هستند اما با ظاهری دوستانه! یعنی طرف مقابل زیر نقاب ادب، مدام از جزئیات شخصی (وضعیت مالی، روابط خانوادگی، برنامههای آینده و...) سوال میپرسد و اگر تلاش کنی موضوع را عوض کنی، مقاومت میکند! این رفتار که به آن بازجویی مودبانه میگوییم ریشه در چند عامل دارد:
چرا برخی اینگونه رفتار میکنند؟
فضولی نهادینهشده: برخی فرهنگها به اشتباه، کنجکاوی دربارهٔ دیگران را نشانهٔ اهمیت دادن میدانند!
راههای طلایی برای مدیریت این موقعیتها:
برای افراد عادی:
طنز پرقدرت: اگر جواب بدم، باید ماهیانه حق سکوت بهم بپردازید! تغییر موضوع ماهرانه: مثلا بپرسید آخرین فیلمی که دیدید چیه؟
برای مواردی که با طرف مقابل رودربایستی داریم:
تعارف معکوس : شما که همیشه موفق هستید، باید از شما الگو بگیرم!
فرار با کلاس: معذرت میخوام، من یه قرار فوری دارم
نکتهٔ کلیدی:
شما موزهٔ شخصی زندگی خود هستید حق دارید تعیین کنید چه کسانی و تا چه حد از جزئیات آن مطلع شوند!
شما چه راهکارهای دیگری برای مقابله با بازجویی مودبانه سراغ دارید؟