شاید شما هم مدتها به دنبال آن بوده اید که کار جدیدی، عادت جدیدی، برنامه جدیدی را شروع کنید ولی همواره آن را تعویق انداخته اید، در این مقاله می خواهم این موضوع را بررسی کنیم که تنبلی های گذشته می تواند، به ادامه تنبلی های آینده کمک کند. به معنای دیگر تنبلی، تنبلی ایجاد می کند. این را از سرتان خارج کنید که تنبلی بتواند کار ایجاد کند. همانطور که روشنایی از بین برنده تاریکی است و تاریکی هیچ گاه باعث ایجاد روشنایی نخواهد بود، تنبلی هم نمی تواند کار را باعث شود.
"تنبلی تنها زاینده تنبلی است"
چه باید کرد؟
کاری که باید بکنیم این است که دل به تنبلی نبندیم...
ما ایرانی ها انسانهای تنبلی هستیم، بدتان نیاید، ولی "مفت خور" واژه ای برازنده برای ماست.... 90 درصد ایرانی ها در روز کمتر از 8 ساعت "کار مفید" دارند... و این یعنی ما ملتی مفت خور هستیم. ما همیشه منتظریم به ما چیزی بدهند، خودمان قرار نیست چیزی به دست آوریم...
باید از پس این تنبلی رخوت آفرین، این تنبلی که چون موریانه ما را از درون پوک می کند برآئیم و تکانی به خودمان بدهیم.
دوست دارم در مقاله ای که در آینده می نویسم اثرات مخرب تنبلی را روی مغز توضیح دهم....اگر عمری باقی بود.
مایه خرسندی است اگر به پیج من در اینستا با سرچ dr.dehghani.coaching سر بزنید، اونجا هر هفته دو کتاب خوب خلاصه و خوانش می شود و حرفهایی می زنیم که حالمان خوب شود. لینک رو نگذاشتم چون با قوانین ویرگول مغایرت داره