آیا با من هم عقیده هستید که ما بسیار بیشتر از آنچه می دانیم، نمی دانیم؟ آیا قبول دارید که ندانسته های ما بسیار بیشتر از دانسته های ماست؟ پس چرا گمان می کنیم که تصمیمات، اقدامات و فکر های ما صحیح اند؟
راستش را بخواهید ما تنها گمان می کنیم که می فهمیم. ما عملاً هیچ نمی فهمیم!!! یا در بهترین حالت اندکی می فهمیم!! احتمالا خواهید پرسید که چکار باید کرد... به شما می گویم که بدون ادعا سعی کنید اطلاعات خود را به شدت بالا ببرید. کسی که کمی می داند با کسی که اصلا نمی داند هیچ فرقی ندارد. حتی کسی که نمی داند برای من قابل تحمل تر است؛ لااقل بی ادعاست. اما کسی که کمی می داند، روزگار انسان را با جفنگیات، فکرها و قضاوت هایش سیاه می کند... خدا نصیبتان نکند چنین آدمهایی.
پدر همیشه به من توصیه می کرده و می کند که بی ادعا باشم، با اطمینان سخن نگویم، سعی کنم که بیشتر بدانم، و از "شاید" بیشتر استفاده کنم. این توصیه پدر را از زبان پسر بشنوید!!! بی ادعا باشید، با اطمینان سخن نگوئید، سعی کنید بدانید، و از "شاید" بیشتر استفاده کنید.
پیروز باشید.
مایه خرسندی است اگر به پیج من در اینستا با سرچ dr.dehghani.coaching سر بزنید، اونجا هر هفته دو کتاب خوب خلاصه و خوانش می شود و حرفهایی می زنیم که حالمان خوب شود. لینک رو نگذاشتم چون با قوانین ویرگول مغایرت داره