امروز عصر به اتفاق یکی از دوستان مدتی را در پارک نزدیک خانه سپری کردیم.
روی نیمکت چوبی پارک نشستیم که رویش با چاقویی حکاکی شده بود "من هنوز زنده ام" و امضا کرده بود "رضا" .... تاریخ زیرش ششم تیرماه نودو شش بود. حدودا یک سال و دو ماه پیش.
نمی دانم چرا اینقدر این حکاکی فکر من را درگیر خودش کرده است، و تا همین لحظه که این ها را می نویسم فکرم درگیر آن است.
رضا کیست؟ آیا رضا مریضی بوده که با بیماری اش دسته پنجه نرم می کرده؟ آیا دل شکسته ایست که عشقش او را ترک گفته و دیگر به زندگی امیدی ندارد؟ آیا قاتلی است که از دست قانون می گریزد؟ رضا کیست؟.... رضا هر جا هستی امیدوارم هنوز زنده باشی و سلامت...البته امیدوارم جنایتی نکرده باشی.
نمی دانم، شاید این حکاکی تلنگری است به من، اسم من هم رضاست. که رضا تو هم هنوز زنده ای!! آری من هم هنوز زنده ام، اما من از دست قانون نمی گریزم، شکست عشقی نخورده ام، با بیماری خاصی هم دست و پنجه نرم نمی کنم... آیا واقعا باید بلایی سرم آمده باشد که بروم و در پارکی بنویسم که من هنوز زنده ام؟
من هنوز زنده ام.... رضا نهم شهریور نودو هفت
مایه خرسندی است اگر به پیج من در اینستا با سرچ dr.dehghani.coaching سر بزنید، اونجا هر هفته دو کتاب خوب خلاصه و خوانش می شود و حرفهایی می زنیم که حالمان خوب شود. لینک رو نگذاشتم چون با قوانین ویرگول مغایرت داره