از شمایی که این مطلب را می خونی می پرسم که بزرگترین داراییت چیه؟
جان؟
مادر؟
پدر؟
برادر؟
خواهر؟
معشوق؟
میهن؟
جسم سالم؟
روح سالم؟
خانه؟
ماشین؟
ثروت؟
و در کنار همه اینها ما خدا رو هم داریم، داریمش، جزو داشته های ماست.... یاد این جمله میفتم وقتی اینها رو مینویسم... "خدایا! من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری! من چون تویی دارم و تو چون خودی نداری".... بزرگترین دارایی ما با فاصله بی نهایت از باقیه داشته هامون خدا نیست؟ چرا حواسمون نیست که خدا رو هم داریم؟ با فریاااااد بلند "آقا جان ما خدا رو داریم"
اگر این مطلب رو میخونی لطفا، هزار تا چیزی که خدا بهت داده رو روی کاغذ بنویس، خسته هم نشو، ممکنه به 100 که برسی مغزت کمی قفل کنه، ولی لطفا تا 1000 برو، خواهی دید چه چیزهایی خدا به ما داده و اصلا حواسمون بهشون نیست، یادت باشه توی این لیست خودِ خدا رو هم بنویسی !! .... و بعد از تموم شدن لیست میفهمی که تو تا چه حد ثروتمندی، و از درون یک احساس خاص بهت دست میده.... اگر بخوام به ذهنت کمک کنم، اینها تو لیست من هست، ، بوی مهربان مادر، لبخند دوست، صدای بارون، شعر حافظ، آره داشتن یکی مثل حافظ هم کم نیست، یکی از واقعا بهترین لذت های زندگی من خوندن شعرای حافظه، واقعا هیچ جایگزینی نداره، اگر لذت خوندن حافظ رو نچشیدی، آقا نیمی از عمرت بر فناست... و بسیار داشته های دیگه....چشمها رو ببند، دست رو بر روی صورت بکش، گرمای دست روی صورت خودت رو احساس کن، ما هنوز هستیم، بودنمون هم یکی از داشته های ماست... جا داره که خدا رو شکر کنیم؟؟ داشتنش رو، بودنش رو، و همه چیزهایی که بهمون داده؟؟ خدایا بودنت را شکر، داشتنت را شکر، خدایا مهرِ تو در دل را شکر، احساسِ حضورت را شکر....