برخی مدیران فکر میکنند تنها راه برای مدیریت کارکنانشان، استفاده از تهدید، زور و وارد کردن فشارهای روانی است این موضوع باعث میشود که کیفیت کار خروجی به شدت کاهش پیدا کند و افراد با کمترین میزان بهرهوری به کارشان ادامه دهند. این مدیران نباید انتظار داشته باشند که کارمندانشان در غیاب آنها به خوبی زمانی که در کنارشان حضور دارند کار خود را انجام دهند. شاید مشکل اصلی از آنجا ناشی میشود که مدیران به جای انجام وظیفه مدیریت به دنبال کسب مقام ریاست بر دیگران هستند

یک مدیر، در کنار اعضای تیمش میایستد، به حرفهایشان گوش میدهد و کار را بر اساس کیفیت و اعتماد متقابل پیش میبرد. اما یک رئیس، رو به روی کارمندانش میایستد، حرف فقط حرف خودش است و با کشیدن خط و نشان، سعی دارد که دستورش را با ترس و بیاعتمادی ترکیب کند و از این راه کارش را جلو ببرد. بدون شک مدیران، باعث موفقیت یک کسب و کار و کارمندان میشوند اما رئیسها عمر کاری کوتاهی دارند و با ادامه این وضعیت، عمر کسب و کار خودشان را هم کوتاه میکنند

بهترین کارمندان، به دنبال شرکتها و مجموعههایی میروند که یک مدیر در آنجا کار میکند نه یک رئیس
بر گرفته از کتاب تئوری انتخاب اثر ویلیام گلسر