یکی از مهمترین جنبه های اداره یک کسب و کار موفق، شناسایی، کمی کردن و مدیریت ریسک های مختلفی است که ممکن است شرکت در معرض آن قرار گیرد. عدم شناخت و برنامه ریزی برای ریسک می تواند به یک شرکت پایان دهد. برای شرکت‌هایی که عمدتاً با داده‌ها و اطلاعات سر و کار دارند، مشخصات ریسک شرکت (تهدیداتی که یک شرکت در معرض آن قرار دارد) ارتباط نزدیکی با امنیت سایبری و حفاظت از داده‌ها دارد. برای شرکت هایی که بیشتر با کالاها و خدمات فیزیکی سروکار دارند، ریسک ها اغلب به ایمنی و امنیت مربوط می شود. صرف نظر از نوع کسب و کار، چهار دسته ریسک وجود دارد که همه شرکت ها باید به آنها رسیدگی کنند. اینها به همراه برخی از زیرمجموعه های خود عبارتند از:
ریسک بازار -نرخ بهره و ارز- هزینه نوسان مواد -تغییر قوانین تجارت-- مقررات انطباق -ریسک اعتباری -پیش فرض های مشتری- روابط فروشنده -ریسک عملیاتی- تقلب- شیوه های اشتغال و کسب و کار- فرآیندهای تداوم ایمنی و امنیت کارکنان -حفاظت از اموال و داده ها -ریسک شهرت -درک برند- نقض یا قرار گرفتن در معرض داده ها.
مدیر ریسک چیست؟ مدیریت ریسک یک مفهوم تجاری مرتبط جهانی است که توسط اکثریت افراد برای موفقیت یک سازمان حیاتی است. هر کسب و کاری با طیف گسترده ای از خطرات و تهدیدها روبرو است که در بسیاری از موارد می توان آنها را تحت کنترل درآورد تا احتمال وقوع آنها به حداقل برسد. شرکت‌های بزرگتر تیم‌های مدیریت ریسک گسترده‌ای را استخدام می‌کنند، سایرین ارائه‌دهندگان خدمات شخص ثالث را وارد می‌کنند و بسیاری از صاحبان کسب‌وکارهای کوچک به صورت دستی از کارها مراقبت می‌کنند. اما از نظر کسانی که در چنین ظرفیت هایی کار می کنند، مدیران ریسک دقیقاً چه می کنند؟ حرفه مدیریت ریسک متخصص مدیریت ریسک که به ساده ترین شکل ممکن تعریف می شود، فردی است که مسئولیت شناسایی، کنترل و در نهایت کاهش ریسک های یک سازمان را بر عهده می گیرد. مدیریت ریسک نقشی اساسی و حیاتی در مدیریت کلی کسب و کار ایفا می کند که پیامدهای گسترده ای دارد. اقدامات مدیر ریسک تأثیر مستقیمی بر عملکرد مالی، کارایی، خروجی، سلامت و ایمنی، رقابت، ثبات و موفقیت کلی دارد. در مورد وظایف خاص آنها، مدیریت ریسک حوزه ای از مسئولیت های متعدد و رشته های به هم پیوسته است. آنها ممکن است به عنوان بخشی از یک تیم بزرگتر کار کنند یا مسئولیت کامل مدیریت ریسک برای کسب و کار به آنها واگذار شود. استراتژی های مدیریت ریسک حرفه ای شامل پنج عنصر اساسی است که به شرح زیر است:
شناسایی ریسک – اول از همه، مدیر ریسک باید ارزیابی گسترده ای از کسب و کار را از منظر داخلی و خارجی انجام دهد. این به آنها اجازه می‌دهد تا هر یک از خطرات مربوطه را شناسایی کنند، که تا حدی یک تهدید است. هر خطر باید بر اساس شدت و احتمال وقوع آن در نظر گرفته شود تا به طور مناسب اولویت بندی شود.
تخصیص مالکیت - سپس مدیران ریسک باید بر مالکیت ریسک تمرکز کنند، به این معنی که چه کسی بر ریسک کنترل دارد یا مسئول نظارت بر آن است. علاوه بر این، آنها باید در مورد عواقب هر خطر و اقدامی که در صورت وقوع آن باید انجام شود، به دقت فکر کنند. این به معنای ایجاد یک برنامه عمل برای مقابله با هر تهدیدی است که کسب و کار با آن مواجه است.
اقدامات کنترلی برنامه ریزی – به دنبال بررسی همه جانبه هر تهدید شناسایی شده، به منظور تعیین مناسب ترین رویکرد برای کنترل، کاهش یا حذف کامل آن است. برخی از تهدیدات را می توان به دیگران منتقل کرد، برخی از آنها را در احتمال وقوع به صفر رساند و برخی دیگر را به سادگی باید همانگونه که هستند پذیرفت و به دقت رصد کرد.
پیاده سازی استراتژی – هنگامی که سه مرحله اول برای ایجاد یک استراتژی مدیریت ریسک همه جانبه استفاده شد، زمان اجرای آن فرا می رسد. این فرآیندی است که اغلب به معنای تغییرات در سطح سایت در رویه‌های عملیاتی و مشارکت هر یک از اعضای نیروی کار است. مدیران ریسک در طول فرآیند با مدیریت ارشد همکاری نزدیک دارند.
ارزیابی و بهبود - مدیریت ریسک موثر باید به عنوان یک فرآیند مداوم و پویا در نظر گرفته شود - نه چیزی مانند یک کادر اداری یکباره که باید علامت گذاری شود. فرآیند ارزیابی و ارزیابی باید به طور نامحدود ادامه یابد و به مدیر ریسک این امکان را می‌دهد تا زمینه‌های بهبود، حفره‌های حیاتی در استراتژی کنونی و نقاطی که بیشترین موفقیت را نشان داده است را شناسایی کند.
