پروژه بورگن یک سازمان غیرانتفاعی باورنکردنی است که به فقر و گرسنگی می پردازد و برای پایان دادن به آنها تلاش می کند. - هافینگتون پست
فقر در قطر
از زمانی که فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) اعلام کرد قطر میزبان جام جهانی 2022 خواهد بود، موج مهاجران به این کشور افزایش یافته است. از سال 2010، قطر تلاش کرده است تا هزاران کارگر را به سواحل خود بیاورد تا در ساخت استادیوم ها، هتل ها و سایر زیرساخت های لازم برای تسهیل مسابقات کمک کند. برای پاسخگویی به این تقاضا، مهاجران از سراسر منطقه خلیج فارس و همچنین جنوب آسیا به این کشور سرازیر شده اند. مهاجران امیدوار بودند که از تنگناهای وخیم فرار کنند تا شغلی پایدار و درآمدی پایدار پیدا کنند. در واقع 700000 کارگر فقط از هند آمدند. با این حال، فقر مهاجران در قطر به یک موضوع مهم تبدیل شده است.
مهاجران در قطر
بر اساس گزارش دیده بان حقوق بشر، نیروی کار مهاجر به بیش از 2 میلیون نفر رسیده است که تقریباً 95 درصد از نیروی کار را تشکیل می دهد. با این حال، علیرغم اینکه دومین کشور ثروتمند جهان با تولید ناخالص داخلی 124500 دلاری در سال 2017 است، فقدان حقوق کار باعث ایجاد فقر گسترده در قطر به ویژه در میان مهاجران شده است.
دلیل تداوم فقر در میان کارگران، سیستم کفالت کفالا است. مهاجران باید برای ویزا از کارفرمایان درخواست کنند، که اغلب هزینه هایی را از طریق استخدام کنندگان برای انجام این کار متحمل می شوند. حتی اگر کارگران بتوانند به اندازه کافی پول بدهند تا به شغل دسترسی پیدا کنند، کارفرمایان کنترل های گسترده ای بر کارهایی که کارگران می توانند انجام دهند دارند. کارفرمایان اغلب از کارگران گذرنامه می گیرند و مانع از فرار آنها از شرایط وحشیانه می شوند. علاوه بر این، برخی از کارگران با دستمزد اندک یا بدون دستمزد رفته اند. این امر باعث شده است که صدها هزار نفر در اردوگاه های کار اجباری زندگی کنند، جایی که بیماری و فقر در آنها بیداد می کند.
راه حل ها
در سالهای 2017 و 2018، دولت قطر سیاستهایی را برای کاهش فقر مهاجران در قطر تصویب کرد. در اکتبر 2017، دولت حداقل دستمزد موقت را برای کارگران مهاجر به امید بهبود شرایط کارگران تعیین کرد. یک سال بعد، در اکتبر 2018، عفو بینالملل گزارش داد که قطر یک صندوق حمایتی و بیمه را به منظور محافظت از کارگران در برابر دستمزدهای از دست رفته اجرا کرده است.
با این حال، دیده بان حقوق بشر گزارش داده است که هر دوی این اصلاحات به طور نابرابر اجرا شده اند و بنابراین تأثیر چندانی نداشته اند. کارفرمایان هنوز کنترل زیادی بر کارگران دارند و اجرای ضعیف به این معناست که ساختار کفالا همچنان پابرجاست.
در 30 آگوست 2020، قطر دو اصلاحات جدید را برای اصلاح این موضوع اعلام کرد. اولین مورد افزایش حداقل دستمزد موجود بود. این قانون از ژانویه 2021 اجرایی می شود و همچنین کارفرمایان را ملزم می کند که برای غذا و مسکن به کارگران کمک هزینه بپردازند. دوم قانونی بود که به کارگران اجازه می داد بدون داشتن مجوز صریح از کارفرمایان کار خود را ترک کنند. این تحرک می تواند به کارگران اجازه دهد تا از شرایط خطرناک فرار کنند و کار بهتری پیدا کنند.
چنین اصلاحاتی حتی می تواند جان انسان ها را نجات دهد، زیرا حتی کمترین تخمین ها نشان می دهد که حداقل 1200 نفر در ورزشگاه های جام جهانی به دلیل شرایط سخت جان خود را از دست داده اند. ناظران بین المللی این اصلاحات را تحسین کرده اند. عفو بینالملل استدلال کرده است که این گامهای کوچک امیدی را ایجاد میکند که فقر مهاجران در قطر و همچنین استثمار کارگران به زودی رو به کاهش خواهد بود.