
واقعیت این است که نیاز به استقلال را ما انسانها در خود احساس میکنیم و ازدواج یکی از راههایی است که این نیاز را تامین میکند. وقتی صحبت از استقلال زوج ها پیش میآید، هرگز قرار نیست بیاحترامی در این بین رخ دهد. به هر حال والدین خود یا همسر قابل احترام هستند. حالا که ازدواجی صورت گرفته و زوج ها به استقلال رسیدهاند، دخالتهای خانوادهها میتواند بسیار ناراحتکننده باشد و آرامش را از زوج ها بگیرد به خصوص اگر هر یک بخواهد حق را به خانواده خودش بدهد. روش درست در زمان و بعد از دخالتهای آنها چگونه است؟
قدم اول برای مدیریت اوضاع، شناسایی احساسات ناخوشایند است. زمانی که فرد عصبانیت خود را شناسایی نکرده است پس واکنش درستی به آن نخواهد داشت. مثلا اگر هر بار با آمدن مادر همسر یا شنیدن صدای او، شما با فرزند خود دچار مشکل می شوید یا او را تنبیه میکنید باید بدانید رفتار و خشم شما از مادر همسر موجب عصبانیت شماست نه فرزند شما.
برخی باورهای اشتباه نشان میدهد که والدین فکر میکنند اگر فرزندشان همسر خوبی است برای آنها فرزند خوبی نیست یا برعکس. برخی زوجها هم به اشتباه فکر میکنند اگر همسرشان فرزند خوبی برای والدین است پس همسر خوبی نخواهد بود. برقراری تعادل در این شرایط کار بسیار مشکلی است. مشخص کردن جایگاه هرکس در زندگی و قبولاندن آن به همسر و والدین نوعی هنرمندی است.
شناخت راههای درست و کارآمد برای آرامسازی، قدم بعدی در مدیریت احساسات است. قانون ثابتی در این زمینه وجود ندارد اما نکته مهم شناسایی روشهای متناسب با وضعیت خود است که مفید و کارآمد باشد.
در اوایل که دخالتهای خانواده همسر را مشاهده می کنید و هنوز از نظر هیجانی آرام نشدهاید، اگر دیدگاه همسرتان با شما یکی نیست، هرگز با او در این زمینه گفتوگو نکنید و تلاشی برای متقاعدکردن وی نداشته باشید. اگر در این حالت احساس تنهایی شدیدی کردید، یافتن فردی رازدار و منصف و گفتوگو با او میتواند حس آرامش به شما بدهد. از روش صحبت با فردی مطمئن فقط برای رهایی از شرایط بحرانی و به شکل موقت استفاده کنید.
تا اندازهای به خانواده همسرتان احترام بگذارید و با محبت برخورد کنید که از خود واقعیتان دور نشوید. همیشه اولویتهای خود را داشته باشید. شما به خاطر دیگران مجبور به تغییر خودتان نیستید. اگر به خود و تصمیمهای خود احترام بگذارید، دیگران هم برای شما ارزش و احترام قائل میشوند.
بدون تعارف با همسر خود درباره میزان و نحوه رفتوآمد با خانوادههای هر دو طرف، زمانبندی ارتباط خود با آنها، ارتباط اقتصادی و سایر موارد مرتبط صحبت کنید و به توافق دو نفره برسید.
سازگاری با خانواده همسر، نیازمند بلوغ بسیاری است. این مسئله که آنها پدر و مادر شما نیستند، همیشه وجود دارد بنابراین کمی فاصله را حفظ کنید. هنگام برخورد با خانواده همسرتان خود را جای آنها قرار دهید و به جای این که از تبعیض قائل شدن آن ها در برخورد با خودتان شاکی شوید، هوشمندانه رفتار کنید.