
برخورد مادر در مقابل مشاهده نخستین بار از انجام این رفتار بسیار حائز اهمیت است. وقتی برای اولین بار از این عمل کودک اطلاع می یابید باید تلاش کنید تا آرامش خود را حفظ و از کاربرد واژه هایی مثل «دزد» و «دزدی کردن» خودداری کنید. رفتارهای خشن و بسیار تند با کودک زمینه را برای ایجاد مشکلاتی دیگر از جمله دروغگویی فراهم میسازد.
بهترین روش آن است که بد بودن این کار را به شیوه ای قابل فهم برایش توضیح دهید؛ مثلاً احساس فردی را که وسیله اش در دست کودک شماست ، شرح دهید. همچنین با یک مثال ساده او را متوجه کنید که اگر شخص دیگری همین کار را با خود او می کرد تا چه حد رنجیده می شد. چنان چه کودک مفهوم قوانین را درک میکند به او بگویید که این کار خلاف قانون است.
با آن که کودک بدون درک زشتی این کار، وسایل دیگران را برداشته است اما بهتر است که جریمه ای کوچک برایش تعیین کنید تا متوجه شود از این عمل ناخشنود هستید. البته این جریمه را با اقتدار و مهربانی، دور از هرگونه خشونت ارائه کنید. مثلا محروم شدن از دیدن برنامه تلویزیونی مورد علاقه اش در همان روز میتواند یک جریمه مناسب با سن کودک باشد.
بدون آن که عزت نفس و شخصیت کودک زیر سوال برود یا برچسب دزدی به او بخورد، باید شرایط را برای جبران اشتباهش فراهم کنید. به عنوان مثال اگر چیزی از مغازه برداشته است باید عذرخواهی و پول آن را پرداخت کند یا اگر وسیله همکلاسیاش را برگردانده است، به او بگویید علاوه بر عذرخواهی، هدیهای هرچند کوچک به او بدهد.
آسان گیری بیش از حد به این بهانه که فرزند شما هنوز کوچک است و درک لازم را ندارد، خود می تواند باعث تثبیت رفتار در کودک شود و این کار را به یک عادت برای او تبدیل کند. بنابراین بی توجهی دایمی به این گونه رفتارها یکی از نامناسب ترین شیوههاست.