
ما همیشه یکی از طرفدارهای فلفل بودیم، یعنی از اون زمان که بچه بودیم و مامان روی تخممرغهای آبپزمون فلفل سیاه میپاشید!
نمیدونیم چرا روی میزمون همیشه فلفل سیاه و نمک کنار هم بودن و جای فلفل سفید همیشه خالی بوده، در صورتی که در شرق آسیا و اروپا فلفل سفید یکی از معمولترین ادویههاست که توی آشپزی ازش استفاده میشه.
جالبه بدونین که فلفل سیاه و سفید هر دو از یک گیاه به دست میان و در حقیقت میوههای انگوری شکل هستن(میتونین تو استوری که الان پست شد شکل این میوه رو ببینین).
دونههای فلفل سیاه رو وقتی میچینن که میوه سبز هست و هنوز کاملا نرسیده. دونهها رو بعد از چیدن، تو آفتاب میزارن تا بعد از چند روز چروکیده و خشک و سیاه بشن و اونوقت بشه ازشون استفاده کرد.
یک ماه بعد از برداشت فلفل سیاه، برداشت فلفل سفید شروع میشه. در واقع میوه رو وقتی میچینن که کاملاً رسیده باشه. بعد اون رو حدودا یک هفته تو آب خیس میکنن تا لایه بیرونی پوستش نرم بشه و برداشته بشه و هسته خشک شده خاکستری و سفید رنگ باقی بمونه.
بین اینکه فلفل سیاه تندتره یا فلفل سفید، اختلاف نظر وجود داره، اما اکثرا توافق دارن که فلفل سفید عطر ملایمتر و لطیفتری نسبت به فلفل سیاه داره.