ویرگول
ورودثبت نام
دُردکش
دُردکشدُرد: ته‌نشینِ تلخِ شراب/ دُردکش: آنکه این تلخی را می‌نوشد، بی‌اعتراض
دُردکش
دُردکش
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

ببخش که همیشه دیر می‌رسم

شاید در سرزمینی که جنگ تمام شده

در کافه‌ای کنار خیابان

با فنجانی قهوه که بوی باروت نمی‌دهد

آرامش را بیابم

اگر خاورمیانه روزی از فریاد خالی شد

اگر صدای گلوله جای خود را به موسیقی داد

بازخواهم گشت و تو را

چون یگانه زنی که در این ویرانه مانده

خواهم پرستید

و اگر جنگ تمام شد و من نبودم

بدان که تو را در هر وجب از این خاک

زندگی کرده‌ام

و اگر جنگ تمام شد و تو نبودی

مرا ببخش...

ببخش که همیشه دیر می‌رسم


چقدر با خیالت

در خیابان‌های خاموش این شهر قدم زده‌ام

کی می‌آیی؟

کی می‌آیم؟

رستاخیز کِی فرا می‌رسد؟

مرا ببخش

اگر عشق را در این ویرانه رها کردم

مرا ببخش

اگر به جای صلح

فقط شعری برایت جا گذاشتم

_دُردکش

خاورمیانهشعرادبیاتاجتماعیعشق
۰
۰
دُردکش
دُردکش
دُرد: ته‌نشینِ تلخِ شراب/ دُردکش: آنکه این تلخی را می‌نوشد، بی‌اعتراض
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید