ممد زورو در کوچه ما نفت فروشی داشت. عرض دکان اش کمتر از یک متر اما طولانی بود. تاریک و خفه. با یک مخزن عظیم فلزی نفت که معلوم نبود تهش کجای اعماق دکان است. سرخ رو و کوسه بود با کلاه پشمی سبزی که تابستان ها هم روی سرش بود. دکانش در کوچه های باریک وسط شهر بود اما خانه اش را هیچکس نمی دانست کجاست. این را وقتی فهمیدیم که دکانش در آن شب برفی یخبندان آتش گرفت و خاکستر شد و کسی نمی دانست کجا دنبالش برود. اینکه چرا لقبش زورو بود را می گویم. ممد را خیلی قبل از انقلاب، حاج آقا اسماعیل، بازاری بزرگ محل، یک روز با خودش آورده بود و آن دکان را سرقفلی اش را خریده بود و داده بود به ممد که آن موقع بهش می گفتند ممد لال. ممد لال دکان نفت فروشی را یک تنه راست و ریست کرد و تا آخر عمر حاجی همه دخل را می داد به حاج آقا اسماعیل که بعد از او طبق وصیت، همه دخل مال خودش بود بجز اجاره سرقفلی که باید می برد می داد به مسجد پشت چمن. اما چرا ممد لال شد ممد زورو. طبق گفته قدمای محل ممد دو تا زن داشته یکی شهری و دومی از روستای خودشان، که عاشق اولی بوده است. زنک مریض احوال بوده و ممد هم آهی در بساط نداشته که عشقش را تیمار کند. می رود به روستا و دخترعمویش را می گیرد که مکنتی داشته اند. ماه به ماه می آمده به شهر و خرج زنک را می داده و تیمارش می کرده تا که عشقش می میرد و ممد آواره می شود. پسرعموهایش به شهر می آیند و ماجرا را می فهمند و می افتند دنبال ممد. ممد در بازار به پای حاجی می افتد و با آن زبان نداشته اش التماس می کند که نجاتش دهد و حاجی هم دستش را می گیرد. چند ماه بعد که ممد لال جاگیر شد و راه افتاد و جماعت محل که داستانش را شنیده بودند لقب زورو را به او دادند. فردای آن شب آتش گرفته، صبح علی الطلوع که با دوچرخه هرکولس معروفش از دم سنگکی نبش کوچه پیچید، جماعت را و دود سیاه را که دید روی یخ ها سر خورد و سرش خورد به سکوی نشیمن کنار سنگکی و شکست. خون داغ، بخار از برف های سرخ بلند می کرد. شبیه فالوده برفآلبالوهای اصغر بستنی بود که موقع امتحان های خرداد با گاری می آورد دم مدرسه. زوروی نالان را از زیر دوچرخه بیرون آوردند و دور سرش دستمال بستند. یکی دست کرد در جیب اورکت امریکایی زورو و جعبه اشنویش را درآورد یکی برای خود گیراند یکی هم گذاشت گوشه لب زورو. به شب نرسیده صاحب ملک دکان از شهرداری و بنیاد شهید و ستاد بازسازی و هزار جای دیگر آدم آورده بود که اینجا یا بمب خورده یا کار ضد انقلاب است والا چرا باید سر سرمای سیاه زمستان استراتژیک ترین دکان محله خاکستر شود، غیر از این است که نمی خواهند مراسم بهمن امسال برگزار شود؟ و زورو روی همان سکو نشسته و مات اشنو دود می کرد و پسربچه ها با آن هرکولس غول آسا پارکابی و نوبتی دور می زدند. دم غروب که برف شروع شد زورو با شمایل یک ابرقهرمان شکست خورده بلند شد و دوچرخه را برداشت و برای همیشه از آن محل رفت.
