<p> احمد رامی و احمد صافی النجفی از این قبیل هستند (عبد الحفیظ،71:1989). آورده و گرایشش به تأویل آیات و باطن عبادات نشان میدهد که چندان ظاهرگرا نبوده و مانند عارفانی چون احمد غزالی و عین القضات همدانی، دید و دلش باز و روشن بوده و عرفانش با عرفان عاشقانه نیز پیوند داشته است. تسلّط پاینده به کتابهای دینی، بویژه قرآن موجب شده است که با داستانهایی مشحون از آیات و روایات مواجه باشیم؛ البته گاهی خرافه نیز در آن دخیل شده و به مایههای طنز داستانها افزوده است. 5-3- مخفّف کردن اسامی شخصیتها به سبب برجسته کردن لهجه و طنز. 7 مورد ترجمه به شعر عامیانه شامل؛ 3ترجمه به عربی عراقی، دو ترجمه به عربی مصری، یکی به عربی لبنانی و دیگر لهجه های عامیانه عربی است (همان،32). «اندکی بعد یک نفر به بالای یکی از آن برج ها رفت و آغاز به خواندن کرد. نتیجة این پژوهش نشان از آن دارد که نهادهای دینی بهعنوان یکی از مهمترین نهادهای بنیادین جامعه، در این آثار انعکاس یافته است و باتوجهبه فرهنگ اسلامی جامعة ایرانی، مسائل مذهبی در رأس توجه نویسنده قراردارد. همچنین درپایان مقاله ،علاوه بربیان نتایج یافته های بررسی، به منظورکمک به مطالعه ی نقش موتیف ها در اثار داستانی و همچنین تقویت نقد ساختاری و پدیدار شناسانه ی متون داستانی،به ویژه در حوزه ی ادبیات کودک و نوجوان،نوعی طبقه بندی برای انواع موتیف ها ،به ویژ،ه با تکیه بربحث شگردهای اشنایی زدایی ،ارائه شده است. </p>
<p> از جمله پرکارترین نویسندگانی که شخصیتهای بسیاری را در حوزهی ادبیات داستانی مورد بررسی و تحلیل قرار داده، عبدالعلی دستغیب است. این ویژگی سبکی حاکی از اطلاعات نویسنده از گذشتة دینی، ادبی، فرهنگی و تاریخی ایران است. اگرچه استعمار تلاش کرده است که میان مردم تاجیک و ایرانی که یک ملتاند، اختلاف بیندازد و آنها را جدا از هم معرفی کند ولی این دو ملت روزبهروز به فرهنگ و زبان یکدیگر نزدیک میشوند. ، 2020)؛ اما مطالعۀ کتابسنجی که تجربۀ مشتری را بررسی کند و تصویری کلی از این موضوع ارائه دهد، در پیشینه یافت نشد. امروزه نشر الکترونیکی و نشر اینترنتی آثار علمی، نقش بسیار مهمی را در شکل گیری ارتباطات مستحکم علمی ایفا می کند و با پیدایش جنبشهایی چون جنبش دسترسی آزاد به اطلاعات و شکل گیری الگوهای جدید در نشر اطلاعات علمی،این نقش روز به روز از اهمیت بیشتری برخوردار شده و تاثیر گذاری بسیاری در ساختار و روابط موجود در یک جامعه علمی داشته است.</p>
<p> نتایج حاصل نشان داد پایگاههای اطلاعاتیِ مجلههای نورمگز و مگایران در حوزه مدیریت اطلاعات 246 مقاله داشتهاند که از این تعداد، این دو پایگاه با 33 عنوان مقاله مشترک و تکراری، همپوشانی دارند. نام کتاب در صفحة عنوان «خلاصة تاریخ ایران» ذکر شده؛ ولی در روی جلد کتاب «تاریخ ایران مظفری» درج گردیده است. نفسانیات، تحوّلات اجتماعی، زمینههای فرهنگی، دانشها و اطلاعات، شغل و حرفة نویسنده و محیط جغرافیایی را به عنوان عوامل سبک ساز معرفی کردهاند (ر.ک. در کنار تصویرسازیهای متنوّع ادبی رنگوبوی خاصی به کلام او بخشیده است. سطح فکری آثار ادبی که از بطن متن برمیآید، چیزی جز نگاه خاص نویسنده به دنیای پیرامونش و دغدغة او نسبت به مشکلات اجتماع و انتقاد از آن نیست. محوریت و هسته اصلی بعضی از داستانهای پاینده بر اطناب قرار دارد و اگر بخشهای زائد آن را حذف کنیم تنها اندکی باقی میماند؛ با وجود این به جرأت میتوان ادعا کرد، بخشی از این اطنابهای مخّل به ملاحت کلام افزوده است. بیشتر حوادث در روستا اتفاق میافتد که سبب اصلی آن را میتوان در ساده دلی و گاه بی اطّلاعی ساکنان ده دربارة پیشرفت علم و عدم آگاهی آنان از حقوق واقعی خود تلقّی کرد؛ جز آن که نویسنده نیز بخشی از عمر خود را در روستا به سر برده است.</p>
<p> بسامد این ویژگی تنها در بخشی از داستانها به چشم میخورد و گستردگی چندانی ندارد؛ اما همین اندک نیز روایتهای نویسنده را صمیمیتر کرده است. شخصیتها کاملاً ایرانی هستند و از قلب فرهنگ ایرانی برخاستهاند. اکثر شخصیتها در داستانها تکرار میشوند و بیشتر آنها نام و عنوانشان با نام شغلشان همراه است. اکثر نمونههای تشبیه به سبب ذکر وجه شبه بسادگی دریافت میشود و پیچش چندانی برای خواننده ایجاد نمیکند. دلیل این مطلب را باید در فضای چند داستان کوتاه این کتاب جستوجو کرد که مایههای کهن، سازة اصلی پیکر آن را شکل میدهد: مفتی حلب، قاضی بلخ، پیشگویی خان مغول و حاکم قنسرین نمونههای مناسبی برای تشریح آرکائیسم است. در واژهنامة هنر شاعری آرکائیسم معادل باستانگرایی قرار گرفته و چنین تعریف شده است: «به کاربرد تعمّدی کلمات منسوخ یا شیوة نحوی مهجور و غیر متداول زبان امروز گویند. سه عراقی دیگر به نامهای؛ کامل مصطفی الشیبی و جعفر الخلیلی و مصطفی جوادهم چنین کرده اند (همان،71). تشبیههای گوناگونی به اشکال مختلف در داستانهای کوتاه پاینده به کار رفته است که بیشترین بسامد مربوط به تشبیه حسی به حسی و عقلی به حسی است. در بیشتر داستانهای این سه کتاب شاهد تعداد زیادی از این گونه اسمها هستیم. انتقادیترین داستانهای پاینده، قاضی بلخ و مفتی حلب است که با زبان کاملاً آرکائیک از اجرای نادرست عدالت و احکام اسلامی انتقاد میکند.</p>