... جاناتان عشق به پریدن داشت...
مادرش از او پرسید : چرا جان؟ چرا برات انقدر دشوار است که مثل بقیه باشی؟ چرا پرواز در ارتفاع پایین رو به پلیکان ها و آلباتروس ها واگذار نمی کنی ؟ چرا غذا نمی خوری؟
جان، جز پَر و استخوان چیز دیگه ای باقی نمونده !
مادر برام مهم نیست که پر و استخوان شدم .فقط می خوام بدونم توی آسمون چه کار می تونم بکنم و چه کاری نمی تونم بکنم فقط همین.
... اندوه او از تنهایی نبود ازاین ناراحت بود که هم نوعانش شکوه پرواز را که در انتظارشان بود باور نکردند ، نخواستند چشمانشان را بگشایند تا حقیقت را ببینند .
....به چشم هایت اعتماد نکن . اون ها فقط محدودیت هارو نشون میدن. با فهم و درکت نگاه کن ...
همواره روی عشق کارکن...

از کتاب جاناتان مرغ دریایی نویسنده ریچارد باخ
مترجم بنفشه کاظمی