ویرگول
ورودثبت نام
دختر بابا
دختر بابا...
دختر بابا
دختر بابا
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

همچنان ژانویه

کسی روی پل نیست.

بخشی از رودخونه رنگ آبی به خودش گرفته ،بخش دیگه رنگ زرد.

تاحالا به صدای قدم زدن روی پل چوبی دقت نکرده بودم، میتونه با صدای بارون رقابت کنه.

میگه «حس میکنم روی پل طبیعت راه میرم»

می پرسم «مگه پارک آب و آتش رفتی؟»

«نه، فقط عکساش و دیدم، ولی الان حس کردم اونجام، خیلی قشنگه؟»

میخوام حواسش و پرت کنم، یه مجسمه رو نشون میدم و میگم

«یاد مجسمه های تئاتر شهر افتادم.»

حتما چندبار تئاتر شهر بوده.

_ «تئاتر شهر هم تاحالا نرفتم.»

میچرخم سمتش و با تعجب میپرسم

«مگه میشه؟»

_ «چرا نشه؟ بیست سالگی اومدم بیرون.»

میره سمت مجسمه، همینطوری به مجسمه دست میکشه و می پرسه

«عکس بگیریم؟»

عکس انداختن، واسه منی که عکسای قدیمی و بارها و بارها تماشا میکنم و غرق در گذشته و آدماش می شم یکی از وسایل شکنجه حساب میشه.

با اینکه خیلی دلم میخواد ببینم دوتایی تو یه قاب چه شکلی میشیم ولی دارم با شک به وسیله شکنجه توی دستش نگاه میکنم که

دوباره می پرسه

«عکس بگیریم؟»

+ «نه».

داستانمهاجرت
۵
۱
دختر بابا
دختر بابا
...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید