پیاده میشیم.
میگم «کیفم و نمیارم، سختمه.»
میگه «من میارم.»
دلش میخواد کیفم و بگیره، تقریبا همیشه.
هوا سرد شده.
میگم سرده ها.
دلش میخواد این جمله رو بشنوه، تقریبا همیشه.
دوباره برمیگرده سمت ماشین و کاپشن خودش و میاره.
دلش میخواد هیچوقت کاپشن نیارم، تقریبا همیشه.
وایمیسه کنار و آستین کاپشن و میگیره سمتم.
دلش میخواد لباس خودش و تنم کنه، تقریبا همیشه.
پشت چراغ عابر وایسادیم و به بزرگی لباسش تو تنم میخندیم.
چراغ عابر سبز میشه و ما داریم همچنان میخندیم.
سرنشین ها نگاهمون میکنند.
چراغ، قرمز میشه.
میگه «بدویم؟»
دلش میخواد باهم تو خیابون بدویم، تقریبا همیشه.