پشت چراغ ترمز کرد.
اون دست خیابون و نشون می دم و می پرسم «اینجا دادگاهه؟»
«آره، تاحالا گذرت به دادگاه خورده؟»
«نه، تو چی؟»
«تو نوبتم، قراره واسه دیپورتم تصمیم بگیرن.»
میپرسم «چرا اینهمه سال با یه شهروند ازدواج نکردی؟»
میخنده.
«من؟ ظاهرم و نبین، خیلی ساده تر از این حرفام.»
دلم میخواد دستش و بگیرم تو دستام تا بدونه یکی هست.
نمیتونم، فقط سکوت میکنم.
ضبط و اینقدر زیاد می کنه تا ماشین به لرزیدن می افته:
«اصلا نمی خوام به عقب برم از خونمون میاد فقط درداش به یادم...»