من نه عاشق بودم و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من
من خودم بودم و یک حس غریب که به صد عشق وهوس می ارزید
من خودم بودم و دستی که صداقت میکاشت گرچه در حسرت گندم پوسید
من خودم بودم هرپنجره ای که به سرسبزترین نقطه بودن وابود
و خـــــــــــــــدا میداند بی کسی از تـــه دلبستگی ام پیدا بود